خانه عباس کیارستمی، انگار ادامهای از جهان تصویری اوست؛ جایی که سادگی، با جزئیاتی چشمنواز و فکرشده کنار هم نشستهاند.
در این فضا، پارکت، آجر و قالی ایرانی در کنار یکدیگر، ترکیبی گرم و صمیمی ساختهاند و ردپای نگاه مینیمال و دقیق کیارستمی را میتوان در گوشهگوشه خانه دید.
قابهایی که بر دیوارها به چشم میخورند و احتمالا بخشی از آنها از آثار خود او هستند، بیش از آنکه صرفا عنصری تزئینی باشند، به فضا شخصیت دادهاند. همین جزئیات ساده اما انتخابشده، خانه را به تصویری از سلیقه و جهانبینی کارگردانی تبدیل کردهاند که حتی در زندگی روزمره هم به جزئیات بیاعتنا نبود.