در یکی از محله‌های متراکم و پرشتاب حیدرآباد هند، جایی که زمین ارزشمند است و فضای سبز چندان فرصتی برای نفس کشیدن ندارد، یک رستوران و بار تلاش کرده طبیعت را دوباره به قلب شهر برگرداند.
«رستوران بابیلون» در زمینی کوچک و شیب‌دار شکل گرفته؛ اما طراحی منظر آن به جای پنهان‌کردن محدودیت‌های سایت، از همین شرایط برای ساختن فضایی متفاوت استفاده کرده است. استودیو کیاسما با الهام از افسانه باغ‌های معلق بابل، ساختمان را در پرده‌ای از گیاهان رونده پیچیده؛ سبزی‌ای که از دیوارهای سنگی بالا می‌رود، روی مرزهای سایت می‌ریزد و به‌تدریج مرز میان معماری و طبیعت را محو می‌کند.
در این پروژه، فضای سبز تنها عنصری تزئینی نیست؛ بلکه بخش اصلی تجربه فضا را شکل می‌دهد. دو درخت بالغ موجود در سایت حفظ شده‌اند و به محور طراحی بخش‌های نیمه‌باز و محل‌های نشستن تبدیل شده‌اند. حتی حجم اصلی آبجوسازی کمی چرخانده شده تا فضای بیشتری برای حیاط‌های سایه‌دار و نشستن زیر تاج درختان ایجاد شود.
دیوارهای پوشیده از سنگ شکسته و پیچک، بتن خام و کف یکپارچه‌ای که فضای داخلی و بیرونی را به هم متصل می‌کند، در کنار پوشش گیاهی متراکم قرار گرفته‌اند تا تضادی میان خشونت مصالح و لطافت طبیعت بسازند. نتیجه، رستورانی است که در دل یک بافت شهری فشرده، بیشتر از آنکه شبیه یک ساختمان باشد، تجربه قدم‌گذاشتن در باغی معاصر را تداعی می‌کند.