فضاهای زیر بزرگراهها معمولاً به بخشهایی فراموششده از شهر تبدیل میشوند؛ مکانهایی تاریک، پرسروصدا و دور از زندگی روزمره مردم. اما پروژه بنتوی (Bentway) در تورنتو کانادا، نمونهای متفاوت از بازآفرینی این فضاهای شهری است؛ پروژهای که زیر اتوبان گاردینر شکل گرفته و توانسته است محدودهای بلااستفاده را به فضایی عمومی، آموزشی و محیطزیستی تبدیل کند.
یکی از بخشهای جذاب این مجموعه، آزمایشگاه کوچکی است که بازدیدکنندگان را با مفاهیم اکولوژی شهری، مدیریت روانآب و اهمیت حفظ منابع طبیعی آشنا میکند. در این پروژه، آب باران حاصل از سطح بزرگراه جمعآوری میشود و پس از مدیریت و تصفیه، برای آبیاری گلدانهای بزرگ و پوشش گیاهی فضای زیرین به کار میرود. این راهکار، علاوه بر کمک به مدیریت آبهای سطحی و کاهش خطر سیلاب، زمینه رشد فضای سبز را در محیطی فراهم میکند که پیشتر کمتر مورد توجه قرار میگرفت.
بنتوی همچنین با میزبانی از آثار هنری محیطزیستی، پیوند میان طبیعت، هنر و زندگی شهری را تقویت کرده است. این پروژه در منطقهای شکل گرفته که پیش از توسعه صنعتی، بخشی از زیستبوم تالابی پیرامون دریاچه انتاریو بوده است؛ موضوعی که اهمیت احیای رابطه شهر با طبیعت را دوچندان میکند.
بهبود مسیرهای پیادهروی، ایجاد ارتباط با اسکله تورنتو و ارتقای کیفیت فضای عمومی، از دیگر دستاوردهای این طرح هستند. بنتوی نشان میدهد که حتی فضاهای محدود و دشوار زیرساختی نیز میتوانند با طراحی هوشمندانه، به بستری برای آموزش، تعامل اجتماعی و توسعه پایدار شهری تبدیل شوند.