کوشک عشرتآباد یکی از آن بناهای تاریخی تهران است که برای دیدنش باید از پشت دیوارها سراغش را گرفت. عمارتی که روزگاری در میان باغی وسیع با حوضها و فوارههای متعدد و نزدیک به ۳۰ خانه کوچک محل زندگی زنان ناصرالدینشاه قرار داشت، امروز پشت دیوارهای مجموعهای نظامی متعلق به سپاه قرار گرفته و دسترسی عمومی به آن چندان ساده نیست. همین موقعیت باعث شده بنایی که در سال ۱۳۴۶ با شماره ۶۴۸ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد، برای بسیاری از تهرانیها حتی نامی آشنا هم نباشد.
عمارت کلاهفرنگی عشرتآباد در سال ۱۲۹۱ قمری به فرمان ناصرالدینشاه ساخته شد؛ برجی چهارطبقه در میانه باغ عشرتآباد، در محدودهای که آن روزها بیرون از دروازه شمیران و میان نگارستان و قصر قاجار قرار داشت. طبقه سوم بنا شاهنشینی با آینهکاری و مقرنس داشت و طبقه چهارم با سقف شیروانی، بر فراز باغ قرار میگرفت؛ جایی که شاه قاجار برای تفریح و برگزاری مراسم به آن سر میزد.
از آن مجموعه پررونق، امروز تنها کاخ اصلی باقی مانده؛ عمارتی ثبتشده در فهرست میراث ملی که نه بهسادگی میتوان دیدش و نه بهراحتی میتوان از حالوروزش باخبر شد.