در خط آسمان شهر گوانگژو چین، ساختمانی وجود دارد که بیش از آنکه به یک آسمان‌خراش متعارف شباهت داشته باشد، حلقه‌ای غول‌پیکر با مرکز خالی را تداعی می‌کند. «دایره گوانگژو» (Guangzhou Circle)، بنایی ۳۳ طبقه با ارتفاع ۱۳۸ متر، از آن دسته پروژه‌هایی است که فرم متفاوتشان در نخستین نگاه توجه مخاطب را جلب می‌کند؛ اما پشت این ظاهر غیرمعمول، ایده‌ای ریشه‌دار در تاریخ و فرهنگ چین قرار دارد.
این ساختمان را جوزپه دی پاسکواله، معمار ایتالیایی، طراحی کرده است. ایده اصلی پروژه از دیسک‌های یشمی باستانی چین الهام می‌گیرد؛ اشیایی حلقه‌مانند که در فرهنگ این کشور جایگاهی نمادین داشته‌اند. معمار با بازآفرینی این فرم در مقیاس یک ساختمان شهری، تلاش کرده است به‌جای تکرار الگوی رایج برج‌های بلند و مستطیلی، نشانه‌ای متمایز و متناسب با زمینه فرهنگی چین خلق کند.
حفره دایره‌ای بزرگ در مرکز بنا، با قطری نزدیک به ۵۰ متر، مهم‌ترین ویژگی بصری آن است. این فضای خالی، در کنار دو جبهه منحنی ساختمان، به حجم کلی پروژه هویتی شاخص می‌بخشد. موقعیت بنا در کنار رودخانه مروارید نیز بخشی از ایده طراحی را کامل می‌کند؛ چراکه بازتاب ساختمان در آب، در کنار فرم اصلی آن، تصویری شبیه عدد هشت یا نماد بی‌نهایت می‌سازد؛ عددی که در فرهنگ چینی با خوش‌یمنی و کامیابی ارتباط دارد.
گوانگژو سرکل که برای استقرار دفاتر شرکتی و فعالیت‌های تجاری طراحی شده، نمونه‌ای از تلاش معماری معاصر برای پیوند دادن عملکرد اقتصادی با نشانه‌های فرهنگی است. اهمیت این پروژه تنها در شکل متفاوت آن خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در رویکردی است که یک نماد تاریخی را به نشانه‌ای مدرن در مقیاس شهری تبدیل می‌کند. در اینجا، معماری از قالب یک حجم صرفاً کاربردی فراتر می‌رود و به تصویری ماندگار برای هویت شهر بدل می‌شود.