«هبیتات ۶۷»؛ شهری عمودی که نیمقرن پیش، تصویری از خانههای آینده را در قلب مونترال به نمایش گذاشت. این مجموعه مسکونی که شاهکار موشه صفدی و یکی از شاخصترین نمونههای معماری بروتالیستی جهان به شمار میرود، با وجود گذشت نزدیک به ۶۰ سال، همچنان یکی از نمادهای معماری آیندهنگرانه است. این سازه ۱۲ طبقه، از ۳۵۴ بلوک بتنی پیشساخته تشکیل شده که به شکلی نامنظم روی یکدیگر قرار گرفتهاند؛ چیدمانی که در نهایت ۱۴۶ واحد آپارتمانی با ابعاد و پلانهای متفاوت ایجاد کرده است.
هبیتات ۶۷ در فضایی حدود ۳.۲۵ هکتار، ایدهای متفاوت از زندگی در مجتمعهای مسکونی را مطرح میکند؛ ترکیبی از تراکم شهری و تلاش برای حفظ کیفیت زندگی، حریم خصوصی و دسترسی به فضای باز. تراسهای متعدد، فرم پلکانی و هندسه نامتعارف ساختمان، آن را از الگوی رایج برجهای مسکونی متمایز کرده است. صفدی این پروژه را در چارچوب نمایشگاه جهانی ۱۹۶۷ مونترال طراحی کرد؛ پروژهای که قرار بود پاسخی به چالشهای مسکن متراکم در شهرهای مدرن باشد.
امروز هبیتات ۶۷ نهتنها یک مجموعه مسکونی، بلکه سندی از نگاه معماری به آینده در دهه ۱۹۶۰ است؛ بنایی که نشان میدهد ایدههای بلندپروازانه درباره شیوه زندگی شهری، حتی پس از چند دهه، میتوانند همچنان تازه و الهامبخش به نظر برسند