گاهی برای فرار از شلوغی و آلودگی شهر، فقط چند کیلومتر فاصله گرفتن کافی نیست؛ باید خانه‌ای داشته باشیم که مرز میان زندگی و طبیعت را کم‌رنگ کند.
در دشت مشا، جایی در دامنه‌های البرز و در میان شیب تند کوهستان، ویلایی طراحی شده که انگار بخشی از زمین را از جا کنده و در میان کوه معلق نگه داشته است. ایده اصلی این پروژه از همین حس آزادی و تعلیق شکل گرفته؛ متفاوت از ویلاهای معمول منطقه که بخش زیادی از زمین را اشغال می‌کنند و بیشتر شبیه آپارتمانی روی شیب هستند.
اینجا اما سه حجم مکعبی در امتداد سایت قرار گرفته‌اند و با چرخشی حول یک پله مرکزی، فضاهایی متفاوت برای ورزش و تفریح، معاشرت و استراحت ساخته‌اند. هر طبقه بخشی از زمین را آزاد می‌گذارد و تراس‌هایی سبز ایجاد می‌کند که هم‌زمان سقف فضای زیرین هم هستند.
کنسول‌های عمیق بنا از دل شیب کوه بیرون آمده‌اند و حس معلق بودن را پررنگ‌تر می‌کنند؛ انگار خانه میان زمین و آسمان ایستاده است. اما جذاب‌ترین بخش ماجرا شاید پنجره‌های سراسری از سقف تا کف باشد؛ قاب‌هایی بزرگ که منظره کوهستان را به داخل خانه می‌آورند. در این ویلا، منظره فقط چیزی برای تماشا نیست؛ یک تابلوی زنده و همیشه در حال تغییر است که زندگی روزمره خانه در مقابل آن شکل می‌گیرد.