در شانگهای چین، معماری یک سالن اپرا به فراتر از دیوارهای یک ساختمان فرهنگی رفته است. اپرای بزرگ شانگهای، طراحی‌شده توسط دفتر معماری اسنوهتا (Snøhetta)، با سقفی گسترده و مارپیچ، مرز میان بنا و فضای عمومی شهر را کمرنگ می‌کند؛ سقفی که نه‌تنها به شاخص‌ترین عنصر بصری پروژه تبدیل شده، بلکه مسیری برای حرکت و حضور شهروندان نیز فراهم می‌آورد. این پروژه که در منطقه ساحلی شهر و در مجاورت رودخانه هوانگ‌پو قرار گرفته، تلاشی برای پیوند هنرهای نمایشی، معماری و زندگی شهری است.
فرم سیال بنا، با الهام از حرکت و رقص، در خطوط منحنی و پیچش‌های پیوسته سقف نمود پیدا می‌کند. این حرکت در طراحی داخلی نیز ادامه می‌یابد؛ جایی که پلکانی مارپیچ، بازدیدکنندگان را به سمت بام هدایت می‌کند و امکان تجربه ساختمان از زاویه‌ای متفاوت را به وجود می‌آورد. به این ترتیب، بام دیگر صرفاً عنصری برای پوشش بنا نیست، بلکه به بخشی از فضای قابل استفاده پروژه و بستری برای تعامل اجتماعی تبدیل می‌شود.
در طراحی اپرای بزرگ شانگهای، فضاهای عمومی و ارتباط ساختمان با محیط پیرامون، در کنار عملکرد اصلی آن به‌عنوان مرکزی برای اجرای اپرا و دیگر هنرهای نمایشی، اهمیت ویژه‌ای دارند. ترکیب سطوح منحنی، فضاهای داخلی شاخص و مسیرهای حرکتی پیوسته، تجربه‌ای فضایی خلق می‌کند که از فضای شهری آغاز می‌شود و تا قلب مجموعه ادامه می‌یابد.
آنچه این پروژه را متمایز می‌کند، صرفاً فرم چشمگیر آن نیست؛ بلکه تلاشی است برای تبدیل یک مجموعه فرهنگی به بخشی زنده از شهر، جایی که معماری، هنر و حضور روزمره مردم در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.