در دنیای امروز معماری، ساختمانها دیگر فقط سازههایی ثابت نیستند؛ آنها واکنش نشان میدهند، تطبیق پیدا میکنند و حتی «تصمیم» میگیرند. یکی از شاخصترین نمونههای این رویکرد نوین، دو برج مشهور ابوظبی (Bahr Towers) هستند؛ پروژهای که معماری، فناوری و الهام از طبیعت را به شکلی خیرهکننده با هم ترکیب کرده است.
این دو برج که طراحی آنها در سال ۲۰۰۸ انجام شد، با الهام از بایومیمیکری (الگوبرداری از طبیعت)، بهویژه واکنش مردمک چشم به نور، شکل گرفتهاند. ایده اصلی این بوده که ساختمان نیز مانند یک موجود زنده، بتواند در برابر نور شدید خورشید واکنش نشان دهد؛ نتیجه، نمایی پویا و هوشمند است که بهصورت خودکار باز و بسته میشود.
طراحان این پروژه با نگاهی هوشمندانه به مشربیههای سنتی معماری اسلامی و تلفیق آن با تکنیکهای اوریگامی، پنلهایی متحرک طراحی کردهاند که مانند چترهای کاغذی باز و بسته میشوند. این پنلها به کمک سیستمهای کامپیوتری و حسگرهای نوری، میزان تابش خورشید را تشخیص داده و متناسب با آن واکنش نشان میدهند. نتیجه این طراحی خلاقانه فقط زیبایی بصری نیست. این نما توانسته تابش مستقیم نور خورشید را به شکل چشمگیری کاهش دهد و در عین حال، نور طبیعی ملایمتری را وارد فضای داخلی کند. طبق گزارشها، این سیستم هوشمند باعث شده نیاز به سرمایش ساختمان تا حدود ۵۰ درصد کاهش پیدا کند؛ عددی قابلتوجه در شهری گرم و آفتابی مثل ابوظبی. از منظر معماری پایدار، برجهای بحر نمونهای موفق از پیوند هویت بومی با فناوری معاصر هستند. جایی که مفاهیم سنتی مثل مشربیه، نه بهعنوان یک عنصر تزئینی، بلکه بهعنوان یک راهکار اقلیمی مدرن بازتعریف شدهاند. این پروژه نشان میدهد که معماری آینده میتواند هم هوشمند باشد، هم ریشهدار. نمای متحرک این برجها در طول روز مدام تغییر میکند؛ گویی ساختمان زنده است و با خورشید گفتگو میکند. همین پویایی، آنها را به یکی از نمادهای معماری معاصر خاورمیانه تبدیل کرده است.
منبع: jahanememari_official