مرتب بودن خانه همیشه به معنی کم داشتن وسایل نیست. گاهی خانهای پر از وسایل میتواند منظم و دلباز به نظر برسد، در حالی که یک فضای نسبتاً خلوت، به دلیل چیدمان نامناسب شلوغ و بینظم دیده شود. راز ماجرا بیشتر از تعداد وسایل، به نحوه چیدمان، سطحهای قابل مشاهده، رنگها و مسیر حرکت در فضا برمیگردد.
اگر احساس میکنید خانهتان با وجود مرتبکاری مداوم هنوز شلوغ به نظر میرسد، لازم نیست فوراً سراغ دور ریختن وسایل یا خرید مبلمان جدید بروید. چند ترفند ساده در معماری داخلی و دکوراسیون میتواند ظاهر فضا را کاملاً تغییر دهد.
یکی از سادهترین راهها برای مرتبتر دیده شدن خانه، کاهش تعداد وسایل روی سطوح قابل مشاهده است. میز جلو مبلی، کنسول، کابینت آشپزخانه و میز تلویزیون معمولاً اولین جاهایی هستند که شلوغی را به چشم میآورند.
قرار نیست همه چیز را جمع کنید؛ کافی است وسایل را گروهبندی کنید. برای مثال، بهجای قرار دادن چند وسیله کوچک در نقاط مختلف میز، آنها را در یک سینی یا یک محدوده مشخص قرار دهید. این کار باعث میشود چشم، وسایل را بهصورت یک مجموعه ببیند و فضا منظمتر به نظر برسد.
یکی از اشتباهات رایج، پخش کردن وسایل مشابه در قسمتهای مختلف خانه است. کتابها، اکسسوریها، شمعها، قابها یا حتی وسایل الکترونیکی اگر بدون نظم مشخص در فضا پراکنده باشند، حس آشفتگی ایجاد میکنند.
وسایل مشابه را در یک نقطه جمع کنید. یک کتابخانه منظم، یک گوشه مخصوص دکور یا حتی یک سینی برای وسایل روزمره میتواند نظم بصری بیشتری ایجاد کند.
هرچه وسایل بیشتری روی زمین قرار گرفته باشند، فضا شلوغتر و کوچکتر دیده میشود. سبدها، گلدانها، میزهای کوچک و وسایل تزئینی اگر بدون برنامه روی کف قرار بگیرند، مسیر حرکت را هم محدود میکنند.
تا حد امکان از وسایل پایهدار، دیواری یا دارای فضای ذخیرهسازی داخلی استفاده کنید. حتی چند سانتیمتر فضای خالی زیر یک میز یا مبل میتواند باعث شود کف خانه یکپارچهتر و مرتبتر دیده شود.
وقتی فضای کف محدود است، دیوارها میتوانند به کمک شما بیایند. شلف، قفسههای دیواری، آویزها و کابینتهای عمودی میتوانند بخشی از وسایل را از سطح زمین و میزها جمع کنند.
نکته مهم این است که دیوار را هم بیش از حد پر نکنید. چند فضای خالی بین عناصر عمودی باعث میشود چیدمان سبکتر و منظمتر دیده شود.
گاهی مشکل خانه تعداد وسایل نیست؛ تعداد رنگها و طرحهای متفاوت است. وقتی هر وسیله رنگ یا طرح مستقلی داشته باشد، چشم با نقاط زیادی برای تمرکز روبهرو میشود.
لازم نیست همه وسایل را عوض کنید. میتوانید رنگهای غالب فضا را مشخص کنید و وسایل کوچکتر را تا حد امکان در همان طیف نگه دارید. این هماهنگی رنگی باعث ایجاد یک تصویر یکپارچهتر میشود.
کلید، شارژر، کنترل تلویزیون، کیف، اسباببازی و وسایل کوچک روزمره معمولاً بیشترین نقش را در ایجاد حس بینظمی دارند.
برای آنها یک «خانه» مشخص تعریف کنید. یک سبد در ورودی، یک کشوی مخصوص یا یک باکس در دسترس میتواند تعداد زیادی از وسایل پراکنده را از جلوی چشم خارج کند، بدون اینکه لازم باشد چیزی را دور بریزید.
وقتی همه قسمتهای یک اتاق به یک اندازه پر از وسایل باشند، فضا شلوغتر دیده میشود. بهتر است یک نقطه کانونی مشخص داشته باشید؛ مثلاً یک اثر هنری، یک آینه، یک چراغ یا حتی یک دیوار شاخص.
وقتی چشم یک نقطه اصلی برای تمرکز داشته باشد، سایر قسمتهای اتاق آرامتر و منظمتر به نظر میرسند.
گاهی برای مرتبتر شدن خانه به وسیله جدید نیاز ندارید؛ فقط باید وسایل موجود را جابهجا کنید. یک صندلی که مسیر رفتوآمد را میبندد، یک میز بزرگ در فضای کوچک یا چند وسیله تزئینی کنار هم میتوانند باعث ایجاد شلوغی بصری شوند.
قبل از خرید هر وسیله جدید، یک بار چیدمان فعلی را تغییر دهید و ببینید آیا همان وسایل میتوانند عملکرد بهتری در جای دیگری داشته باشند.
برای مرتبتر دیده شدن خانه، همیشه لازم نیست چیزی را دور بریزید. نظم بصری بیشتر از آنکه به تعداد وسایل وابسته باشد، به نحوه قرار گرفتن آنها در کنار یکدیگر مربوط است. خلوت کردن سطحها، استفاده از فضای عمودی، آزاد نگه داشتن کف، هماهنگ کردن رنگها و مشخص کردن جای وسایل روزمره، چند تغییر ساده اما مؤثر هستند که میتوانند ظاهر خانه را منظمتر و حتی بزرگتر نشان دهند.
گاهی یک جابهجایی کوچک در چیدمان، بیشتر از خرید یک وسیله جدید نتیجه میدهد.