در نگاه اول، این میدان متفاوت بیشتر شبیه بخشی از طبیعت لاهیجان به نظر میرسد تا یک پروژه شهری ساختهشده. طراحی میدان چای لاهیجان از شیبهای طبیعی شهر، شیطانکوه و باغهای پلکانی چای الهام گرفته و فرمی ایجاد کرده که آرام و هماهنگ با خط آسمان شهر شکل گرفته است.
سطوح پلکانی و باغچهها امکان حرکت، مکث و تماشای منظره را در ارتفاعهای مختلف فراهم میکنند و در عین حال، پیادهروهای اطراف را بهصورت پیوسته به هم متصل میسازند. این حجم طراحیشده همزمان نقش فضای جمعی، سکوی دید و مسیر ارتباطی را بر عهده دارد.
المان منارگونهی میدان نیز با ارجاعی شاعرانه به محصص و «نیلبکزن بتنی»، به نشانهای شاخص در محور رشت–لاهیجان تبدیل شده و به این فضا هویتی ماندگار و فرهنگی بخشیده است.
منبع: jahanememari_official