در دلِ خیابان سی تیر، خانهای آجری ایستاده که ردّ زمان بر چهرهاش نشسته است. دیوارهایش خستهاند، اما وقارشان را از دست ندادهاند.
پنجرهای قدیمی هنوز رو به کوچه باز میشود؛ گویی حافظهی سالها رفتوآمد و زندگی را در قاب خود نگه داشته است.
این خانه، با تمام فرسودگیاش، نشانی از تداوم حیات در بافت تاریخی شهر است؛ پنجرهای که شاید کهنه باشد، اما تا ابد زنده میماند.