در سئول، جایی میان معماری معاصر و زبان لوکس برندهای مد، ساختمانی قرار گرفته که انگار قوانین معمول فرم و هندسه را کنار گذاشته است. Louis Vuitton Maison Seoul، طراحی‌شده توسط فرانک گری، یکی از آن بناهایی است که پیش از آنکه درباره عملکردش فکر کنید، شما را با ظاهر متفاوت و غیرقابل‌پیش‌بینی خود متوقف می‌کند. سقف این ساختمان از مجموعه‌ای از حجم‌های شیشه‌ای پلکانی شکل گرفته که هیچ سطح تخت و خط مستقیم آشنایی در آن دیده نمی‌شود؛ فرمی سیال و پیچیده که بیشتر شبیه یک اثر هنری بزرگ است تا سقف یک فروشگاه.
گری برای شکل‌دادن به این پوسته از شیشه‌های لمینیت‌شده و فرم‌آزاد استفاده کرده و روی آن‌ها با چاپ سرامیکی جزئیاتی ایجاد شده است. نتیجه، نمایی شفاف و در عین حال مجسمه‌وار است که در برابر نور و آسمان، هر لحظه چهره متفاوتی پیدا می‌کند. این شیشه‌های منحنی، روی ساختمان قرار گرفته‌اند و مانند لایه‌ای سبک و شناور، حجم اصلی را در بر می‌گیرند؛ انگار سازه‌ای شیشه‌ای از بالای بنا عبور کرده و در میان خطوط شهری سئول متوقف شده است.
اما جذابیت Maison Seoul فقط به نمای بیرونی محدود نمی‌شود. در فضای داخلی، پیتر مارینو رویکردی کاملاً متفاوت در پیش گرفته است. سنگ، چوب و دیوارهای سفید، فضایی آرام، ساده و کنترل‌شده ایجاد می‌کنند؛ تضادی آگاهانه با چیزی که خود مارینو آن را «سپرهای شیشه‌ای باروک» می‌نامد. همین تقابل میان آشفتگیِ حساب‌شده بیرون و سکوتِ متعادل داخل، شخصیت معماری بنا را شکل می‌دهد.
Louis Vuitton Maison Seoul که در سال ۲۰۱۹ تکمیل شد، نمونه‌ای جذاب از همکاری دو معمار با دو زبان متفاوت است؛ جایی که معماری، مرز میان ساختمان، مجسمه و تجربه برند را کمرنگ می‌کند.