در میان تپه‌های سرسبز حومه گوانگژو در چین، بنایی با سقفی سیاه و منحنی دیده می‌شود که در نگاه اول، گویی بدون هیچ تکیه‌گاهی در هوا معلق مانده است! این ساختمان که «شی هال» (Xi Hall) نام دارد، با طراحی متفاوت خود، برداشتی تازه از معماری بومی چین ارائه می‌دهد؛ جایی که فرم‌های سنتی با زبان معماری معاصر ترکیب شده‌اند تا فضایی متفاوت برای برگزاری مراسم و گردهمایی‌ها شکل بگیرد.
این پروژه که در سال ۲۰۲۱ توسط دفتر معماری say architects طراحی و تکمیل شده، مساحتی حدود ۳۷۰ مترمربع دارد و برای میزبانی مراسم عروسی و رویدادهای فرهنگی ساخته شده است. ویژگی شاخص آن، سقف تیره‌رنگی است که با انحنایی نرم میان دو دیوار قرار گرفته و در امتداد چمنزار پایین می‌آید. تضاد میان حجم سنگین سقف و ظاهر سبک و شناور آن، نخستین چیزی است که توجه مخاطب را جلب می‌کند.
ایده طراحی بنا از دیوارهای سنتی منطقه لینگ‌نان چین الهام گرفته شده است؛ دیوارهایی با لبه‌های منحنی که علاوه بر نقش معماری، در گذشته به جلوگیری از گسترش آتش میان ساختمان‌ها کمک می‌کردند. معماران با بازتفسیر این عنصر بومی، دو دیوار با بازشوهای بزرگ و منحنی طراحی کرده‌اند و سقف را به‌گونه‌ای میان آن‌ها قرار داده‌اند که سازه نگهدارنده سفیدرنگش از برخی زوایا به چشم نمی‌آید. همین تمهید ساده، تصور معلق‌بودن سقف را ایجاد می‌کند.
با فرارسیدن شب، نورپردازی داخلی جلوه دیگری به ساختمان می‌بخشد و فرم آن را به فانوس سنتی کونگ‌مینگ شبیه می‌کند؛ گویی بنا آماده برخاستن از زمین است. فضای داخلی نیز متناسب با زمان و نوع رویداد تغییر کاربری می‌دهد و از محل صرف غذا و عکاسی در طول روز، به فضایی برای برگزاری مراسم ازدواج در هنگام غروب تبدیل می‌شود.
مسیر منحنی منتهی به ساختمان، با امتدادی شبیه حرف یونانی اُمگا، ارتباط بنا با فضای سبز اطراف را تقویت می‌کند و بخشی از تجربه تشریفاتی ورود به مراسم را شکل می‌دهد. شی هال که در سال ۲۰۲۲ جایزه LOOP را در بخش معماری فرهنگی دریافت کرد، نمونه‌ای از چگونگی بازآفرینی سنت در معماری امروز است؛ پروژه‌ای که با تغییر نگاه به عناصر آشنا، ساختمانی با هویتی متمایز و ارتباطی نزدیک با محیط پیرامون خلق می‌کند.