در دل گرانادا، الحمرا مثل خاطرهای از شرق سر برآورده؛ بنایی که میان سنگ، آب و نور، زبان مشترکی با معماری ایرانی پیدا میکند.
از نظم هندسی فضاها و محوریت حیاط تا تزئینات ظریف و کاشیکاریهایی که یادآور شکوه بناهای ایرانیاند، همهچیز از پیوندی فراتر از جغرافیا حرف میزند.
دیوارها با نقش و خط پوشیده شدهاند و نور، آرام روی سطوح حرکت میکند؛ انگار معماری قرار نبوده فقط ساخته شود، قرار بوده روایت شود. الحمرا جایی است که اندلس و شرق در سکوتی باشکوه کنار هم ایستادهاند.