تصور کنید در یکی از خیابان‌های لندن قدم می‌زنید و ناگهان با خانه‌ای روبه‌رو می‌شوید که انگار از دل یک دنیای فانتزی بیرون آمده است؛ دیوارهای صورتی، قوس‌های بزرگ و پنجره‌هایی با جزئیات فیروزه‌ای که بیشتر از یک ساختمان مسکونی، به یک اثر هنری شباهت دارند! اینجا خانه ابری (Cloud House) است؛ پروژه‌ای متفاوت از پیتر موریس (Peter Morris)، معمار انگلیسی، که با فاصله گرفتن از زبان ساده و خنثی معماری معاصر، تلاش کرده کمی رنگ و شادی را به فضای شهری اضافه کند.
این خانه در محله گاسپل اوک لندن قرار دارد و داستان شکل‌گیری آن هم به‌اندازه ظاهرش جالب است. ایده اولیه طراحی تا حد زیادی از سفر ماه‌عسل موریس و همسرش، امیلی کندی، به شهر میامی شکل گرفت؛ جایی که معماری آرت‌دکو، قوس‌های منحنی و ترکیب رنگ‌های صورتی و فیروزه‌ای توجه آن‌ها را به خود جلب کرد. معمار این تجربه را به زبان شخصی خود ترجمه کرده و ساختمانی را شکل داده که می‌توان آن را نوعی نامه عاشقانه معماری به همسرش دانست.
در نمای بیرونی، قوس‌های بزرگ و تزئینی با فرم‌هایی شبیه ابر، شاخص‌ترین ویژگی ساختمان هستند. این عناصر که از پلی‌استایرن ساخته شده‌اند، در کنار نمای صورتی و جزئیات فیروزه‌ای، هویتی کاملاً متفاوت به خانه بخشیده‌اند. جالب است بدانید ساختار اصلی بنا از فولاد و بلوک‌های ساختمانی تشکیل شده و این فرم‌های خیال‌انگیز، به‌عنوان عناصر تزئینی به آن اضافه شده‌اند.
اما ماجرا به نمای بیرونی ختم نمی‌شود. در فضای داخلی خانه معمار نیز رنگ‌های جسورانه حضور پررنگی دارند؛ از کف‌های اپوکسی فیروزه‌ای گرفته تا آشپزخانه‌ای با ترکیب رنگ سبز زمردی و صورتی و حمام‌هایی با رنگ‌آمیزی یکدست. این ساختمان علاوه بر خانه موریس و همسرش، یک واحد مسکونی مستقل برای همسایه آن‌ها را نیز در خود جای داده است.
خانه ابری پس از نمایش در برنامه تلویزیونی Grand Designs در سپتامبر ۲۰۲۶، به موضوع بحث کاربران در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. برخی از ظاهر نامتعارف آن استقبال کردند و برخی دیگر نظر متفاوتی داشتند. بااین‌حال، هدف معمار روشن است: خلق ساختمانی که فقط یک فضای سکونت نباشد، بلکه بتواند با رنگ، فرم و خیال‌پردازی، لحظه‌ای حال خوب به رهگذران هدیه کند.