اینها نمونههای بسیار زیبایی از درهای آرتنوو (Art Nouveau) در بلژیکاند؛ سبکی که اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم، بهویژه در شهرهایی مثل بروکسل و لیژ شکوفا شد. بلژیک را حتی میشود یکی از خاستگاههای اصلی آرتنوو دانست؛ معماری ویکتور اورتا (Victor Horta) در بروکسل از مشهورترین نمونههای این جنبش است.
چند ویژگی جالب این درها:
خطوط منحنی و روان: تقریباً هیچ خط خشک و کاملاً مستقیمِ غالبی نمیبینی. فرمها شبیه ساقه گیاه، پیچک یا موج طراحی شدهاند؛ انگار فلز و چوب «رشد» کردهاند.
الهام از طبیعت: نقش گل، برگ، غنچه و شاخهها در آهنکاریها و شیشههای بالای در دیده میشود. آرتنوو طبیعت را به فرمهای تزئینی تبدیل میکرد.
ترکیب متریال: چوب تیره، آهن فرفورژه، شیشه رنگی یا مات و قابهای سنگی کنار هم قرار گرفتهاند تا هم کاربردی باشند هم هنری.
فردیت هر خانه: برخلاف معماری صنعتیِ تکراری، بسیاری از این درها سفارشی ساخته میشدند؛ برای همین هر کدام شخصیت خاص خودشان را دارند.
ورودی بهعنوان «اثر هنری»: در آرتنوو، درِ خانه فقط یک ورودی نبود؛ نوعی معرفی هویت ساختمان محسوب میشد.
در عکس، آن فرمهای گیاهیِ آهنکاریشده و پنجرههای نیمدایره بالای درها خیلی امضای آرتنوو هستند. بعضی از آنها احتمالاً مربوط به خانههای شهری بروکسل در حدود ۱۸۹۵ تا ۱۹۱۰اند؛ دوره اوج این سبک.
اگر بخواهی، میتوانم کمی هم درباره تفاوت آرتنوو بلژیکی با نسخه فرانسوی یا پاریسی بگویم؛ تفاوتهای ظریفی دارند که توی همین درها هم دیده میشود.