آرامگاه حافظیه یکی از نمادهای شاخص معماری معاصر ایران است؛ بنایی که طراحی آن را آندره گدار، معمار و باستانشناس فرانسوی، بر عهده داشت.
سقف مسی این بنا با الهام از کلاه درویشان و فرمهای سنتی ایرانی طراحی شده و گذر زمان، با ایجاد پتینهای طبیعی، جلوهای شاعرانهتر به آن بخشیده است. انتخاب مس نهتنها از نظر دوام و سازگاری با اقلیم اهمیت داشته، بلکه بهمرور به بخشی از هویت بصری حافظیه تبدیل شده است.
راز این طراحی در پیوند ظریف میان معماری ایرانی و نگاه مدرن اروپایی نهفته است؛ ترکیبی که آرامگاه حافظ را به فضایی ماندگار و نمادین در شهر شیراز بدل کرده است.