گرچه هر طبقه خطرات خاص خودش را دارد، اما طبقههای پایین در حملات هوایی و موشکی، ایمنی بیشتری دارند.
براساس مقررات ملی ساختمان، در طراحی ساختمانهای مسکونی ایران، ستونهای طبقات پایین به دلیل تحمل بار مرده و زنده تمام طبقات بالایی، دارای ابعاد بزرگتر، درصد آرماتور بیشتر و صلبیت بالاتری هستند. این افزایش مقاومت فشاری و ابعادی، باعث میشود تا طبقات پایین در برابر نیروهای جانبی ناشی از موج انفجار مقاومتر باشند و با در نظر داشتن اینکه ستونهای طبقات بالایی ظریفتر طراحی میشوند، در برابر بارهای ناگهانی عرضی، پتانسیل شکست بیشتری دارند.
کدام طبقه آپارتمان در برابر بارهای انفجاری امنتر است؟
درعینحال طبقههای پایینی به فونداسیون ساختمان متصل هستند و فونداسیون بهعنوان یک تکیهگاه صلب، انرژی لرزهای و ارتعاشی ناشی از انفجار را به زمین منتقل میکند. طبق اعلام کارشناسان، گرچه شتاب در ترازهای پایه زیاد است، اما جابجایی کلی ساختمان در طبقات پایین بهمراتب کمتر از طبقات بالاست و در ساختمانهای بلند، پدیده اثر تلاطم باعث میشود تا طبقههای بالایی در اثر موج انفجار جابجاییهای بزرگی را تجربه کنند که همین منجر به واژگونی اشیاء و تخریب دیوارهای غیرباربر میشود. در حملات موشکی و بمبارانهای هوایی، تهدید معمولاً از سمت بالا یا با زاویه تند به ساختمان برخورد میکند. در این سناریو، سقف طبقه آخر و طبقات بالایی بهعنوان سپر قربانی عمل میکنند. موج انفجار و ترکشهای ناشی از برخورد موشک به سقف، بخش بزرگی از انرژیاش را در تخریب طبقههای بالاتر از دست میدهند. اما طبقههای پایین درعین حال توسط تودههای عظیم بتنی و فولادی طبقههای بالا هم محافظت میشوند. براساس آمارهای مهندسی، موشکهای متعارف معمولاً توانایی نفوذ به بیش از دو یا سه سقف بتنی را ندارند، مگر اینکه از کلاهکهای نفوذگر خاص استفادهشده باشد. بنابراین، در یک ساختمان ۷ طبقه، طبقههای اول تا سوم، به دلیل حجم عظیمی از مصالح استفادهشده در طبقههای بالاتر، در برابر برخورد مستقیم ایمن هستند.