در ذهن عموم مردم، افغانستان اغلب با تصویری یکبعدی از فقر، زندگی حداقلی و محدودیتهای اقتصادی شناخته میشود. این نگاه کلیشهای باعث شده تصور شود که مفاهیمی مانند زندگی مجلل، معماری لوکس و طراحی داخلی سطح بالا، با سبک زندگی افغانستانیها همخوانی ندارد. در حالی که این تصور، بازتابدهندهی واقعیت کامل جامعهی افغانستان نیست.
در لایههای پنهانتر این فرهنگ، همواره گرایش به زیبایی، اصالت، شکوه و کیفیت وجود داشته است؛ گرایشی که امروز در قالب خانههای مجلل، معماری فاخر و فضاهای داخلی با جزئیات دقیق خود را نشان میدهد. این خانهی مجلل، پاسخی است به همان تصور نادرست؛ نمایشی از اینکه زندگی لوکس نهتنها برای افغانستانیها غریبه نیست، بلکه میتواند ریشهدار، هویتمند و هماهنگ با فرهنگ بومی باشد.
در این پروژه، تجمل صرفاً به معنای نمایش ثروت نیست، بلکه در کیفیت فضا، انتخاب متریالهای اصیل، تناسبات معماری، نورپردازی حسابشده و آرامشی که فضا منتقل میکند تعریف میشود. خانهای که نشان میدهد تجمل میتواند در عین وقار، ساده و عمیق باشد؛ و رفاه، مفهومی فراتر از کلیشههای رسانهای است.
این فضا، روایت دیگری از افغانستان را بازگو میکند؛ روایتی که در آن زندگی باکیفیت، زیباییشناسی پیشرفته و معماری اندیشیدهشده، بخشی طبیعی از سبک زندگی است، نه یک استثناء غیرمنتظره.