گاهی برای دیدن آینده، لازم نیست به فناوریهای جدید نگاه کنیم؛ کافی است به بعضی از طراحیهای دهه ۱۹۶۰ برگردیم. این صندلی تاشو که در سال ۱۹۶۸ طراحی شده، نمونهای از محصولاتی است که هنوز هم از نظر زیبایی، کاربرد و خلاقیت با بسیاری از مدلهای امروزی رقابت میکند. طراحی ساده، مکانیزم هوشمندانه تاشدن، استفاده بهینه از فضا و خطوط مینیمال، ویژگیهایی هستند که باعث شده این صندلی پس از گذشت نزدیک به شش دهه همچنان مدرن و جذاب به نظر برسد.
نکته جالب اینجاست که در دورانی بدون نرمافزارهای طراحی سهبعدی و فناوریهای امروزی، طراحان تنها با تکیه بر خلاقیت و شناخت اصول ارگونومی، محصولاتی خلق میکردند که ماندگاری آنها از بسیاری از ترندهای امروز بیشتر بوده است. این صندلی تنها یک وسیله برای نشستن نیست؛ بلکه نمونهای از طراحی صنعتی هوشمند است که نشان میدهد یک ایده خوب میتواند دههها از زمان خود جلوتر باشد. شاید به همین دلیل است که بسیاری از طراحان معاصر هنوز هم از آثار آن دوران الهام میگیرند.