در جزایر فارو، خانهها گاهی آنقدر با طبیعت اطرافشان یکی میشوند که تشخیص مرز میان معماری و چشمانداز دشوار است. این مجمعالجزایر در شمال اقیانوس اطلس، علاوه بر صخرههای مرتفع، کوههای مهگرفته و روستاهای کوچک، به خانههایی شهرت دارد که سقفشان نه از سفال و فلز، بلکه از لایهای از خاک و چمن پوشیده شده است؛ سقفهایی سبز که در فصل مناسب، واقعاً شبیه تکهای از زمین روی خانه به نظر میرسند.
این شیوه معماری، یک انتخاب صرفاً زیباشناسانه نیست. سقفهای چمنی یا اصطلاحاً «تورف» بخشی از معماری سنتی جزایر فارو هستند و نمونههای آن را میتوان در خانهها، کلیساها و دیگر بناهای این منطقه دید. در معماری قدیمی، لایههای چمن روی ساختار سقف قرار میگرفتند و لایههایی از پوست درخت توس نیز برای ایجاد عایق و جلوگیری از نفوذ آب به کار میرفت. چنین سقفهایی علاوه بر هماهنگی با طبیعت، به عایقبندی ساختمان در برابر آبوهوای سرد و مرطوب جزایر کمک میکردند.
حالا تصاویری که از این خانهها منتشر شده، بیش از هر چیز چشم را به این ترکیب عجیب و تماشایی میبرد؛ خانههایی که انگار طبیعت، بخشی از سقفشان را پس گرفته و روی آن باغی کوچک ساخته است.