اگر بخواهیم از مدرسههایی در تهران بگوییم که نامشان با خاطرات چند نسل از شهر گره خورده، دبیرستان رازی یکی از نامهای قابلتوجه است؛ مدرسهای که ردپای آن را میتوان در تاریخ آموزش نوین تهران دنبال کرد. این مجموعه که با نام «دبیرستان فرانسوی-ایرانی رازی» یا «Lycée franco-iranien Razi» شناخته میشد، در دورهای یکی از مراکز آموزشی مهم فرانسویزبان تهران بود و بعدها نام و کاربری آن در دورههای مختلف تغییراتی پیدا کرد.
رازی در خیابان ولیعصر، بالاتر از چهارراه میرداماد قرار دارد؛ جایی که امروز بخشی از بافت شهری اطراف آن کاملاً تغییر کرده، اما ساختمان و محوطه مدرسه همچنان بخشی از حافظه معماری و آموزشی این محدوده محسوب میشود. مجموعه فعلی مدرسه در اوایل دهه ۶۰ میلادی در شمال میدان ونک شکل گرفت و در منابع معماری در دسته معماری دوره پهلوی قرار گرفته است.
از نکات جالب درباره طراحی این مدرسه، توجه همزمان به فضاهای آموزشی، اداری، رفاهی و فضاهای باز است. در توصیفهای موجود، برای ساختمان اصلی در کنار کلاسها و فضاهای آموزشی، بخشهایی برای سکونت کارکنان و مدیر نیز پیشبینی شده و محوطههای باز اطراف بنا برای استراحت و فعالیتهای ورزشی دانشآموزان در نظر گرفته شده است.
دهه ۵۰ نیز یکی از دورههای مهم در خاطره جمعی این مدرسه است؛ دورانی که نام رازی در میان مدارس شناختهشده تهران جایگاه ویژهای داشت.