خانه فقط مجموعهای از مبل، فرش، پرده و وسایل تزئینی نیست. حتی اگر آگاهانه برای دکوراسیون خانه تصمیم نگرفته باشیم، انتخابها، عادتها و شیوه زندگی ما به مرور در فضای خانه دیده میشوند. از مدل چیدمان مبلها گرفته تا تعداد کتابها، نوع نورپردازی، جای وسایل و حتی سطح خلوت یا شلوغی فضا، هرکدام میتوانند بخشی از سبک زندگی ساکنان خانه را نشان دهند.
البته قرار نیست از روی یک خانه، شخصیت صاحب آن را قضاوت کنیم؛ اما دکوراسیون میتواند سرنخهای جالبی درباره نحوه استفاده ما از فضا به دست بدهد.
یکی از اولین چیزهایی که میتوان از چیدمان خانه فهمید، نوع استفاده از آن است. در خانهای که مبلها روبهروی هم قرار گرفتهاند و فضای مرکزی برای گفتوگو خالی مانده، احتمالاً معاشرت و دورهمی اهمیت زیادی دارد. در مقابل، اگر تلویزیون نقطه اصلی چیدمان باشد و مبلها بیشتر رو به آن قرار گرفته باشند، احتمالاً تماشای فیلم و برنامههای تلویزیونی بخش مهمتری از زندگی روزمره را تشکیل میدهد.
گاهی حتی وجود چند صندلی سبک و قابل جابهجایی میتواند نشان دهد که صاحب خانه دوست دارد چیدمان را متناسب با مهمانها یا موقعیتهای مختلف تغییر دهد.
قفسههای کتاب یکی از جذابترین بخشهای هر خانه برای شناخت سبک زندگی هستند. تعداد کتابها، محل قرارگیری آنها و حتی اینکه در کدام قسمت خانه قرار گرفتهاند، میتواند چیزهایی درباره عادتهای روزمره ساکنان نشان دهد.
کتابخانهای که در کنار یک صندلی راحت و چراغ مطالعه قرار گرفته، احتمالاً فقط یک عنصر تزئینی نیست و بخشی از فضای روزمره خانه محسوب میشود. در مقابل، کتابهایی که صرفاً برای پر کردن قفسه استفاده شدهاند، بیشتر نقش دکوراتیو دارند.
مرتب بودن خانه الزاماً به معنی مینیمال بودن آن نیست. بعضی خانهها وسایل زیادی دارند اما همچنان منظم به نظر میرسند، چون هر چیزی جای مشخصی دارد. در خانهای دیگر ممکن است وسایل شخصی، مجله، اسباببازی، ظرف یا لباس در نقاط مختلف دیده شود و همین موضوع نشان دهد که ساکنان، خانه را بیشتر برای زندگی کردن میخواهند تا نمایش دادن.
اتفاقاً گاهی همین ردپای زندگی است که یک خانه را از فضای نمایشگاهی جدا میکند. عکسهای خانوادگی، وسایل قدیمی، یادگاریهای سفر یا حتی یک میز پر از وسایل روزمره میتوانند خانه را شخصیتر کنند.
تعداد وسایل تزئینی هم میتواند سرنخ جالبی باشد. کسی که به جمعآوری اشیای قدیمی، تابلو، ظروف، مجسمه یا سوغاتیهای سفر علاقه دارد، معمولاً خانهای لایهلایه و پرجزئیات خواهد داشت. در مقابل، فردی که ترجیح میدهد سطوح خالی، رنگهای محدود و وسایل کمتری داشته باشد، ممکن است از فضای خلوت و ساده بیشتر لذت ببرد.
هیچکدام از این دو انتخاب بهتر یا بدتر نیستند. مهم این است که خانه با شیوه زندگی صاحبش هماهنگ باشد.
آشپزخانه هم میتواند اطلاعات زیادی درباره سبک زندگی بدهد. یک آشپزخانه مجهز با وسایل متعدد ممکن است نشاندهنده علاقه جدی به آشپزی باشد؛ در حالی که در خانهای که آشپزخانه بیشتر ساده و جمعوجور طراحی شده، شاید پختوپز فعالیت اصلی روزمره نباشد.
حتی انتخاب میز ناهارخوری هم مهم است. یک میز بزرگ میتواند نشانه اهمیت وعدههای غذایی خانوادگی و مهمانی باشد، در حالی که یک میز کوچک دو یا چهار نفره شاید بیشتر با سبک زندگی جمعوجور و کمتشریفات هماهنگ باشد.
اتاق خواب معمولاً بیش از سایر فضاها سلیقه شخصی صاحب خانه را نشان میدهد. رنگها، میزان نور، تعداد وسایل، نوع تخت و حتی وجود یا نبود تلویزیون میتواند نشان دهد که فرد از اتاق خواب صرفاً برای خواب استفاده میکند یا آن را فضایی برای مطالعه، استراحت و وقتگذرانی میداند.
در نهایت، شاید مهمترین نکته این باشد که خانه قرار نیست شخصیت ما را بهطور کامل تعریف کند. دکوراسیون خوب الزاماً دکوراسیونی نیست که در عکس زیباتر به نظر برسد؛ خانه زمانی موفق است که بتواند با عادتها، نیازها و خاطرات آدمهایی که در آن زندگی میکنند هماهنگ شود.
پس دفعه بعد که وارد خانهای شدید، فقط به رنگ دیوارها و مدل مبلها نگاه نکنید. ببینید آدمهای این خانه چگونه زندگی میکنند؛ شاید بخشی از داستانشان را بتوان از همین جزئیات کوچک فهمید.