تهران سالهاست نه فقط پایتخت سیاسی بلکه پایتخت گرانیِ مسکن هم هست؛ جایی که متوسط قیمت هر متر آپارتمان، حوالی ۱۴۰ تا ۱۵۰ میلیون تومان در نوسان است و یک واحد ۶۰ متری معمولی میتواند بین ۷ تا ۹ میلیارد تومان قیمت داشته باشد.
مهاجرت زمانی در فرار نخبهها خلاصه میشد اما حالا مهاجرت سرمایه هم رنگوبوی جدیدی گرفته، این بار نه از هجرت از مرزهای کشور که از تهران به شهرهای کوچک. در بخشهایی از جنوب و غرب تهران، فروش یک واحد ۶۰ متری میتواند آنقدر قدرت خرید بسازد که صاحبخانه با همان پول، در بعضی شهرهای کوچکتر یا شهرکهای اقماری، دستکم دو واحد و در مواردی حتی سه واحد کوچکتر بخرد؛ چون در این مناطق، قیمت هر متر مربع گاهی به حدود یکسوم تهران میرسد و عددهایی در بازه حدود ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان هم دیده میشود. گزارشهایی که بر اساس دادههای شرکتهای اسبابکشی و حملونقل شهری منتشر شدهاند از جهش چشمگیر جابهجایی مستأجران تهرانی به حاشیه و شهرهای اطراف خبر میدهد؛ روندی که فقط نشانیِ خانه را عوض نمیکند، ترکیب طبقاتی شهر را هم جابهجا میکند. برای خیلی از تهرانیها، «کوچ» یعنی رفتن به شهرها و حاشیههای دورتر؛ جایی که با پول یک خانه در تهران، میشود چند خانه کوچکتر خرید. این مهاجرت سرمایه، فقط از تهران چیزی کم نمیکند؛ به شهرهای کوچک، تورم و فشار تقاضا صادر میکند. تهرانیها سه واحد میخرند، اما ساکنان قدیمی همان شهرها، آرامآرام حتی از یک واحد هم جا میمانند.