در توصیف این خانه زیبا در اصفهان نوشته است: خونهی زیبایی که در پرسههای محلهای پیداش کردم. مثل یه جواهر لای ساختمونهای نوساز امروزی پنهان شده بود. اول از همه دیوار کاهگلیش چشمم را گرفت و بعد رفتم جلوتر و روی دلبر نمایان شد…
به نظر میاد خونه متعلق به خاندان “بنکدارپور" هست که اکثرا از ایران رفتن و چندین خونهی بزرگ پهلوی توی اصفهان دارن که به صورت متروکه باقیمونده. معماری خونه مربوط به اوایل دورهی رضاشاه، یعنی پهلوی اول هست، داخلش گچبریهای رنگیای داره، مشابه گچبریهای کوشک باغ زرشک، و خانهی کتابی. که نشون میده همهشون توی یک محدودهی زمانی ساخته شدن. مدل خونه به صورت کوشکی و برونگراست، و گوشههاش با فرم نیمدایره بیرونزدگی دارن. حوض بیضی از ویژگیهای دیگهی معماری پهلوی هستش، که در کنار دیوارهای کاهگلی این خونه، جلوه میکنه.
جملهای که همیشه از ذهنم میگذره اینه که چه آدمهایی توی این خونهها زندگی میکردن، چه آدمهایی اومدن و رفتن، چه شکلی بودن، لباساشون چجوری بوده، چیکارا میکردن و … حتما خانماشون لباساشون شهرزادی بوده و شبیه خاتون بودن، مرداشون هم سیبیل هیتلری یا قیصری داشتن، بالای موهاشونم یه تاب خوشگل داده بودن