در میان باغهای قدیمی و سفارتخانههای شمال تهران، زمانی ویلایی قرار داشت که از نمونههای شاخص معماری معاصر ایران به شمار میرفت؛ «ویلای آذربا» در منطقه پل رومی، اثری از جهانگیر درویش که در سال ۱۹۷۵ طراحی و ساخته شد.
این ویلا در زمینی به مساحت حدود ۵ هزار مترمربع و با زیربنایی نزدیک به ۹۰۰ مترمربع شکل گرفته بود؛ خانهای که برخلاف الگوی رایج ویلاهای خانوادگی، برای سه واحد مستقل طراحی شده بود: یک واحد برای پدر و مادر خانواده و دو واحد دیگر برای دخترانشان.
موقعیت ویژه بنا، میان باغهای سفارتخانههای ترکیه و آلمان، به آن حالوهوایی متفاوت بخشیده بود؛ فضایی که در سالهای بعد میزبان چهرههایی از دنیای هنر نیز شد. از جمله اشلامینگر، هنرمند آلمانی، مدتی در یکی از واحدهای این ویلا سکونت داشت.
ویلای آذربا امروز دیگر وجود ندارد و مانند بسیاری از بناهای ارزشمند معماری معاصر تهران، در جریان تحولات شهری تخریب شده است؛ بنایی که اگر باقی میماند، میتوانست بخشی از حافظه معماری و تصویری تهران معاصر باشد.