با گسترش ایده خودروهای پرنده و ورود فناوریهای تازه به صنعت حملونقل، حالا معماران و طراحان شهری هم به آیندهای فکر میکنند که در آن، خیابانها تنها مسیر رفتوآمد خودروها نیستند و پشتبام ساختمانها میتوانند به بخشی از شبکه حملونقل هوایی تبدیل شوند. ایدهای که زمانی بیشتر به فیلمهای علمیتخیلی شباهت داشت، حالا بهانهای برای بازنگری در طراحی ساختمانهای آینده شده است؛ از برجهایی با سکوهای فرود اختصاصی گرفته تا سازههایی که پارکینگ خودروهای پرنده را در دل معماری خود جای میدهند.
با مطرح شدن طرحهای خودروهای پرنده و رونمایی از نمونههای مفهومی مختلف، از جمله پروژههای مرتبط با ایلان ماسک و تسلا، توجه به ارتباط میان حملونقل آینده و معماری نیز بیشتر شده است. البته باید میان خودروهای برقی پیشرفته، طرحهای مفهومی و وسایل نقلیه واقعاً پرنده تفاوت قائل شد؛ اما فارغ از اینکه این فناوریها چه زمانی به استفاده عمومی میرسند، تصور تأثیر آنها بر شکل شهرها، به یکی از موضوعات جذاب طراحی آیندهنگرانه تبدیل شده است.
تصویری که پیش رو داریم، نمونهای از همین نگاه آیندهمحور را به نمایش میگذارد: برجی بلند با نمای شیشهای و خطوط منحنی فلزی که در بالاترین طبقات خود فضایی شبیه سکوی فرود و پارک خودروهای لوکس دارد. در بخشی از نما نیز خودرویی دیده میشود که گویی بهصورت عمودی روی بدنه ساختمان قرار گرفته است؛ جزئیاتی که مرز میان معماری، فناوری و تخیل را کمرنگ میکند.
چنین طرحهایی پرسشهای تازهای را پیش روی معماران قرار میدهند: اگر روزی خودروهای پرنده به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شوند، ساختمانها چگونه باید با آنها سازگار شوند؟ آیا پشتبامها به فرودگاههای کوچک شهری تبدیل خواهند شد و آیا برجهای مسکونی و تجاری به زیرساختهایی برای جابهجایی هوایی نیاز پیدا میکنند؟ پاسخ این پرسشها هنوز روشن نیست، اما یک چیز مشخص است: معماری آینده ممکن است بیش از گذشته، نهفقط برای زندگی و کار، بلکه برای شیوههای کاملاً تازهای از جابهجایی طراحی شود.