تصور کنید سقفی فلزی و مواج، مثل روبانی عظیم، روی مجموعه‌ای از پاویون‌ها حرکت می‌کند؛ گاهی بالا می‌رود، گاهی فرود می‌آید و در میان خود، حیاط‌های سبز، مسیرهای پیاده و فضاهای نمایشگاهی را پنهان می‌کند. این تصویر، قرار است به یکی از تازه‌ترین جاذبه‌های معماری چین تبدیل شود؛ موزه هنر معاصر سوژو، پروژه‌ای از دفتر معماری BIG که سنت باغ‌های چینی را با زبانی کاملاً امروزی بازخوانی می‌کند.
این موزه که در کرانه دریاچه جینجی در شهر سوژو شکل گرفته، قرار است در سال ۲۰۲۶ افتتاح شود. ایده اصلی طراحی، به‌جای خلق بنایی یکپارچه و صلب، بر شکل‌گیری مجموعه‌ای از ۱۲ پاویون استوار است که زیر یک سقف پیوسته و سیال به هم می‌رسند. نتیجه، معماری‌ای است که بیش از آنکه شبیه یک ساختمان معمولی باشد، به منظره‌ای ساخته‌شده از فلز، شیشه، آب و فضای سبز شباهت دارد.
الهام از باغ‌های تاریخی چین در گوشه‌وکنار این پروژه دیده می‌شود؛ از مسیرهایی که بازدیدکننده را به‌تدریج با فضاهای تازه روبه‌رو می‌کنند تا حیاط‌هایی که رابطه میان معماری و طبیعت را به بخشی از تجربه حضور در موزه تبدیل می‌کنند. حتی فرم موج‌دار سقف نیز یادآور لبه‌های منحنی بام‌های سنتی چین است؛ با این تفاوت که این بار، به‌جای سفال و چوب، سطحی از استیل ضدزنگ در برابر نور تغییر می‌کند و از بالا، همچون پنجمین نمای ساختمان، جلوه‌ای مستقل پیدا می‌کند.
BIG در همکاری با گروه ARTS و شرکت Front Inc. تلاش کرده است مرز میان فضای نمایشگاهی، فضای عمومی و منظره طبیعی را کمرنگ کند. در اینجا، تماشای آثار هنری تنها دلیل قدم‌گذاشتن به موزه نیست؛ خود معماری نیز به تجربه‌ای برای کشف، مکث و حرکت تبدیل می‌شود. موزه هنر معاصر سوژو قرار است نشان دهد چگونه می‌توان از دل یک سنت معماری چندصدساله، فرمی تازه ساخت؛ فرمی که گذشته را به یاد می‌آورد، اما نگاهش به آینده است.