در ساحل غربی جزیره آندویای نروژ، حدود ۳۰۰ کیلومتر بالاتر از مدار قطب شمال، بنایی در حال شکل‌گیری است که بیش از آنکه به یک ساختمان معمولی شباهت داشته باشد، بخشی از چشم‌انداز طبیعی ساحل به نظر می‌رسد؛ توده‌ای خاکستری و منحنی که گویی موجی عظیم آن را از دل دریا بیرون آورده است. این پروژه با نام «نهنگ» (The Whale)، قرار است در نزدیکی شهر آندنس، جایی که نهنگ‌ها در آب‌های سرد دریای نروژ رفت‌وآمد می‌کنند، معماری را به ابزاری برای نزدیک‌تر شدن به طبیعت تبدیل کند.
طراحی این بنا را دفتر معماری دانمارکی دورته ماندروپ (Dorte Mandrup) بر عهده دارد؛ دفتری که در سال ۲۰۱۹ در رقابتی بین‌المللی برای این پروژه برگزیده شد. ایده اصلی، پوسته‌ای بتنی و پیوسته است که هم‌زمان نقش سقف و نما را ایفا می‌کند. این پوسته تنها بر سه نقطه تکیه دارد و به همین دلیل، فضای داخلی بدون ستون‌های میانی شکل می‌گیرد؛ فضایی باز که امکان طراحی انعطاف‌پذیر و تجربه‌ای یکپارچه از معماری را فراهم می‌کند.
اما ویژگی متفاوت پروژه در نحوه ارتباط آن با زمین آشکار می‌شود. سطح بیرونی پوسته با سنگ‌های محلی پوشانده می‌شود و پوشش گیاهی بومی در بخش‌هایی از آن می‌روید. بازدیدکنندگان می‌توانند از شیب بنا بالا بروند و به نقطه‌ای برسند که چشم‌انداز دریای نروژ پیش رویشان گسترده می‌شود. در اینجا، معماری نه مانعی میان انسان و طبیعت، بلکه مسیری برای تماشای آن است.
در آب‌های نزدیک این ساحل، دره عمیق زیرآبی بلیک‌سدیپت (Bleiksdjupet) شرایط مناسبی برای تغذیه گونه‌هایی مانند نهنگ اسپرم، اورکا و نهنگ گوژپشت فراهم می‌کند؛ منظره‌ای طبیعی که در تمام طول سال به این منطقه اهمیت ویژه‌ای می‌بخشد. فانوس دریایی آندنس، با قدمتی که به سال ۱۸۵۹ بازمی‌گردد، نیز یکی دیگر از نشانه‌های تاریخی این چشم‌انداز است.
نهنگ در سرزمینی ساخته می‌شود که تابستان‌هایش با خورشید نیمه‌شب و زمستان‌هایش با شفق‌های قطبی شناخته می‌شود. در چنین جغرافیایی، این بنا تلاشی است برای محو کردن مرز میان معماری و طبیعت؛ جایی که خود ساختمان به بخشی از منظره تبدیل می‌شود و تماشای آن، با تماشای دریا و حیات وحش پیوند می‌خورد.