شهرک نیروی دریایی بندرعباس یکی از پروژههای شاخص معماری و شهرسازی دهه ۵۰ خورشیدی به شمار میرود؛ پروژهای که همزمان با توسعه پایگاههای دریایی ایران در سواحل جنوبی و با هدف تقویت زیرساختهای نظامی در خلیج فارس شکل گرفت.
در آن دوره، علاوه بر ساخت تأسیسات نظامی، ایجاد فضاهای مسکونی استاندارد برای کارکنان نیز در دستور کار قرار داشت و به همین دلیل طراحی مجموعههای مسکونی با رویکردی مدرن و متناسب با شرایط اقلیمی جنوب ایران مورد توجه قرار گرفت.
طراحی اولیه شهرک نیروی دریایی بندرعباس را دن ایتان، معمار اروپایی، در قالب پروژهای با عنوان The Navy Project انجام داد؛ طرحی که در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط شرکت Rassco با همکاری شرکت ایرانی هدیش اجرا شد. در این پروژه، اصول معماری مدرن با نیازهای فرهنگی، اجتماعی و ویژگیهای اقلیمی مناطق جنوبی کشور تلفیق شده بود و نمونههای مشابه آن در بندرعباس، بوشهر و جزیره خارگ نیز به اجرا درآمد.
با گذشت چند دهه از اجرای این طرح، چهره شهرک نیروی دریایی بندرعباس دستخوش تغییرات گستردهای شده است. بسیاری از خانههای اولیه جای خود را به مجتمعهای مسکونی چندینطبقه دادهاند و توسعه شهری، ساختوسازهای جدید و افزایش جمعیت، بافت اولیه این شهرک را تا حد زیادی دگرگون کرده است؛ بهگونهای که امروز تنها بخشی از نشانههای معماری اولیه آن باقی مانده است.