سریال «رویای نیمهشب» چند روزی است که از تلویزیون پخش میشود و خیلی زود، علاوه بر داستان و بازی بازیگران، دکور و فضاسازی آن هم به یکی از موضوعات مورد بحث مخاطبان تبدیل شده است.
داستان سریال در دوره ایلخانیان و حوالی سال ۷۱۰ هجری قمری میگذرد؛ دورهای که معماری، پوشش، ابزار و شیوه زندگی مردم آن تفاوتهای بسیاری با آنچه امروز از دکورهای تاریخی میشناسیم داشته است. با این حال، در میان فضاهای طراحیشده برای سریال، مبلمانی دیده میشود که از نظر فرم و تزئینات، شباهت زیادی به سبکهای باروک و روکوکو دارد؛ سبکهایی که قرنها پس از دوره ایلخانی در اروپا شکل گرفتند و بهویژه در فرانسه، در دوره لویی پانزدهم و لویی شانزدهم به اوج رسیدند.
این سرویس مبلمان با خطوط منحنی، منبتکاریهای پرکار، نقشهای گل و برگ، پارچههای طرحدار و رنگهای تیره و گرم، بیشتر یادآور کاخها و خانههای اشرافی اروپایی در سدههای هفدهم و هجدهم میلادی است تا فضای ایران در اوایل قرن هشتم هجری. استفاده از چنین عناصری در سریالی که قرار است مخاطب را به حدود ۷۰۰ سال پیش ببرد، این پرسش را ایجاد میکند که طراحان صحنه تا چه اندازه به ویژگیهای واقعی آن دوره تاریخی وفادار بودهاند و مرز میان «زیباییشناسی تلویزیونی» و «بازسازی تاریخی» کجاست؟
در این گزارش نگاهی داریم به مبلمان و دکور «رویای نیمهشب» و بررسی میکنیم این سبک دقیقاً متعلق به چه دورهای است و چرا حضور آن در فضای یک داستان ایلخانی، از نظر تاریخی محل بحث است.