در میان خانه‌های آجری تهران، بعضی بناها فراتر از یک ساختمان مسکونی، بخشی از حافظه معماری و فرهنگی شهر هستند؛ خانه‌ای که روزگاری به نوین‌دخت صدیقی، دختر ابوالحسن صدیقی، مجسمه‌ساز برجسته ایرانی، و همسرش تعلق داشت، یکی از همین بناهاست.
این خانه که طراحی آن به مهدی جعفریان، از دانش‌آموختگان دانشکده هنرهای زیبا، نسبت داده می‌شود، حالا در مسیر تخریب قرار گرفته و با از دست رفتن آن، بخشی از معماری مدرن تهران نیز برای همیشه محو می‌شود.
تلاش‌ها برای بازدید و مستندنگاری بنا، از مدت‌ها پیش و با اطلاع از تصمیم تخریب آغاز شده بود؛ اما امکان ورود و ثبت دقیق جزئیات معماری فراهم نشد. آنچه از این خانه باقی مانده، تنها تصاویری محدود از لحظات تخریب و بخش‌هایی است که در جریان فروپاشی ساختمان آشکار شده‌اند.
با از بین رفتن چنین بناهایی، فقط یک خانه قدیمی از شهر حذف نمی‌شود؛ بلکه فرصت شناخت مصالح، شیوه ساخت، جزئیات اجرایی و منطق طراحی آن نیز از دست می‌رود. خانه‌ای که می‌توانست موضوع مطالعه نسل‌های بعدی معماران و پژوهشگران باشد، حالا به یادآوری تلخ اهمیت ثبت و حفاظت از میراث معماری معاصر تهران تبدیل شده است.