طراحی این بنا حاصل تقابل دو کیفیت متضاد است: سختی بتن و نرمی خطوط. در این پروژه، بتن به عنوان ماده‌ی اصلی بدون هیچ پوششی به‌کار رفته تا صداقت ساختار حفظ شود و حس سادگی، استحکام و پایداری مصالح به‌طور مستقیم به مخاطب منتقل گردد.
در دل این صلابت خاکستری، رنگ نارنجی پرانرژی جان تازه‌ای به فضا بخشیده است؛ رنگی که به بافت خام بتن هویت می‌دهد، مرز میان سازه و فضا را برجسته می‌کند و خوانایی فرم را افزایش می‌دهد.
فریم‌های منظم و تکرارشونده در نما، همزمان نقشی سازه‌ای و زبانی دارند؛ نظمی مدرن و سنجیده که میان عملکرد، فرم و زیبایی تعادل برقرار کرده است.
منبع: hourdesign.ir