تصور کنید در دل یک پارک سرسبز، ریشه‌های درختی غول‌پیکر از زمین بیرون زده‌اند؛ ریشه‌هایی که نه برای تغذیه درخت، بلکه برای دعوت مردم به نشستن، استراحت و معاشرت شکل گرفته‌اند. این تصویر، ایده اصلی پروژه «نیمکت ریشه» (Root Bench) است؛ یک مبلمان شهری متفاوت در پارک هانگانگ سئول کره جنوبی که مرز میان اثر هنری، طبیعت و فضای عمومی را کمرنگ می‌کند.
این سازه دایره‌ای‌شکل با قطر ۳۰ متر، در دل چمن‌های پارک قرار گرفته و با فرم ارگانیک و شاخه‌شاخه خود، تصویری از ریشه‌هایی را به نمایش می‌گذارد که از نقطه‌ای مرکزی در زمین گسترش پیدا کرده‌اند. برخلاف نیمکت‌های متعارف شهری که معمولاً تنها برای نشستن طراحی می‌شوند، Root Bench تلاش می‌کند یک فضای جمعی خلق کند؛ فضایی که در آن افراد می‌توانند روی بخش‌های مختلف سازه بنشینند، به آن تکیه دهند یا از سطوح آن به‌عنوان میز استفاده کنند.
طراحی این اثر بر پایه الگوریتم‌های رایانه‌ای و هندسه سه‌بعدی شکل گرفته است؛ رویکردی که امکان خلق فرم‌های پویا و پیچیده را فراهم می‌کند. اسکلت فلزی و پایه‌های بتنی، ساختار اصلی سازه را تشکیل می‌دهند و پوشش چوبی آن، سطحی آشنا و راحت برای استفاده روزمره ایجاد می‌کند. انتخاب چوب در کنار فلز، علاوه بر تأمین کارکرد مبلمان، به هماهنگی بیشتر اثر با فضای طبیعی پارک کمک کرده است.
یکی از ویژگی‌های جالب این پروژه، توجه به نیاز گروه‌های مختلف سنی است. سازه در سه ارتفاع متفاوت طراحی شده؛ ارتفاع ۲۵ سانتی‌متر برای کودکان، ۴۵ سانتی‌متر برای نشستن بزرگسالان و ۷۵ سانتی‌متر برای استفاده به‌عنوان میز. به این ترتیب، نیمکت ریشه تنها یک عنصر تزئینی در فضای سبز نیست، بلکه می‌تواند به محلی برای تعامل، استراحت و حضور جمعی شهروندان تبدیل شود.
پروژه‌ای که با الهام از طبیعت و کمک فناوری طراحی شده، نشان می‌دهد مبلمان شهری لزوماً نباید به چند نیمکت و صندلی ساده محدود بماند؛ گاهی یک فرم معماری خلاقانه می‌تواند هم به فضای عمومی هویت ببخشد و هم شیوه حضور و تعامل مردم در شهر را تغییر دهد.