در نگاه اول، این خانه سوری بیش از آنکه با مقیاس یا تزئیناتش خودنمایی کند، با ترکیب معماری و طبیعت هویت پیدا میکند.
حیاط مرکزی با حوض هشتضلعی، سنگفرشهای هندسی و دیوارهای سنگیِ راهراه، تصویری آشنا از معماری سنتی شام را بازآفرینی کرده است؛ جایی که فضا نه برای نمایش، بلکه برای زیستن طراحی شده.
قوسهای بلند، چراغ آویز فلزی و حضور پررنگ گیاهان رونده، مرز میان فضای ساختهشده و طبیعت را کمرنگ کردهاند. استفاده از سنگ طبیعی در کنار سایه و آب، به خانه حسی خنک، آرام و درونگرا میدهد؛ ویژگیای که قرنها از مهمترین امضاهای معماری مسکونی سوریه بوده است.