امروز پارکشهر یکی از شناختهشدهترین فضاهای سبز مرکز تهران است؛ جایی که برای بسیاری از شهروندان، خاطره قدمزدن، نشستن زیر سایه درختان و فرار کوتاه از شلوغی خیابانهای اطراف را تداعی میکند. اما این پارک در گذشته نه یک فضای سبز، بلکه زمینی بایر و رهاشده در قلب پایتخت بود.
به گفته نصرالله حدادی، تهرانشناس، این زمین سالها بدون استفاده باقی مانده بود و بهدلیل شرایط نامناسب و افزایش ناامنی، اعتراضهای مردم را به همراه داشت. سرانجام تصمیم گرفته شد این فضای متروکه به محلی عمومی برای شهروندان تبدیل شود؛ درختکاری آغاز شد و نهالها با آب نهرهای تهران جان گرفتند.
در تابستان ۱۳۲۹، شهرداری تهران عملیات شکلگیری پارک را آغاز کرد؛ سه حلقه چاه حفر شد، محوطه باغچهبندی شد و طراحی فضای جدید به مهندسان کاظمی و رحمانی سپرده شد. با همکاری بانوان نیکوکار، امکاناتی مانند زمین بازی کودکان نیز به مجموعه اضافه شد.
سرانجام پارکشهر در ۲۵ اسفند ۱۳۲۹، پس از آمادهسازی در زمینی حدود ۲۵ هکتار، به روی مردم گشوده شد؛ پارکی که سالهاست بخشی از خاطره جمعی تهران را در خود نگه داشته است.