در دنیای کریستوفر نولان، حتی اسطوره‌ها هم قرار نیست فقط روی پرده سینما جان بگیرند؛ آن‌ها باید واقعی، ملموس و باورپذیر به نظر برسند. فیلم «ادیسه» (The Odyssey) محصول ۲۰۲۶، تنها بازخوانی سینمایی یکی از مشهورترین حماسه‌های یونان باستان نیست؛ بلکه از نظر طراحی صحنه و دکوراسیون نیز تلاشی بزرگ برای ساختن جهانی است که انگار از دل تاریخ و افسانه بیرون آمده است. در این پروژه، روث دی‌یانگ (Ruth De Jong)، طراح صحنه فیلم و همکار پیشین نولان در «اوپنهایمر»، به‌جای تکیه بر جلوه‌های کامپیوتری و پرده سبز، سراغ ساخت فضاهای واقعی، استفاده از مصالح ملموس و خلق مجموعه‌هایی با مقیاس چشمگیر رفته است.
یکی از مهم‌ترین نمونه‌های این رویکرد، شهر تروآ است؛ مجموعه‌ای عظیم که در منطقه تاریخی آیت بن حدو در مراکش ساخته شد. این شهر سینمایی با وسعتی حدود ۲٫۵ جریب، بیش از ۶۰ سازه از جمله معبد آتنا، دروازه‌ها، برج‌ها و پلکان‌های سنگی را در خود جای می‌داد. حتی درختان زیتون واقعی نیز به این مجموعه اضافه شدند تا فضای شهر حال‌وهوایی طبیعی و تاریخی پیدا کند. بخش‌هایی که در داستان به آتش کشیده می‌شوند نیز واقعاً ساخته شدند تا صحنه‌ها تا جای ممکن از نظر بصری باورپذیر باشند.
اسب تروآ هم از همین منطق پیروی می‌کند. این سازه فولادی با ارتفاع حدود ۳۵ فوت و وزنی بیش از ۸ هزار پوند، بدنه‌ای الهام‌گرفته از قطعات چوبی کشتی‌ها دارد و سر و پاهای آن با دست کنده‌کاری شده‌اند. برخلاف نمونه‌های ساده و تزئینی در برخی اقتباس‌های پیشین، این اسب ظاهری سنگین و تهدیدآمیز دارد؛ بازیگران نیز واقعاً داخل آن قرار می‌گرفتند.
در مقابل، خانه اودیسئوس در ایتاکا فضایی ساده‌تر و صمیمی‌تر دارد. سقف‌های کوتاه، دیوارهای گچی و نقاشی‌های الهام‌گرفته از طبیعت و هنر تمدن میسنی، حس خانه‌ای گرم و انسانی را ایجاد می‌کنند؛ فضایی که در تضاد با قصر پرزرق‌وبرق منلائوس در اسپارت قرار می‌گیرد. این تفاوت در طراحی، به شخصیت و جایگاه هر فضا در روایت نیز معنا می‌بخشد.
کشتی‌ها نیز بخش مهمی از هویت بصری فیلم هستند. کشتی اصلی اودیسئوس با اقتباس از یک کشتی وایکینگی واقعی ساخته شده و تزئینات برنزی تیره دارد. این کشتی‌ها قابلیت دریانوردی واقعی دارند و بازیگران برای حضور در آن‌ها آموزش دیده‌اند. از غار تاریک سیکلوپ در یونان تا سواحل شن سیاه ایسلند که برای بازنمایی جهان زیرین هادس به کار رفته‌اند، هر لوکیشن با حال‌وهوای اسطوره‌ای داستان هماهنگ شده است.
نتیجه این رویکرد، جهانی است که به‌جای تکیه صرف بر جلوه‌های ویژه، با چوب، سنگ، فلز، نور و بافت شکل گرفته است؛ جهانی که شکوه اسطوره‌های باستانی را به تجربه‌ای واقعی و قابل لمس تبدیل می‌کند.