این ساعت صرفاً یک ابزار سنجش زمان نیست، بلکه ساختاری مفهومی و پویا دارد.
از مجموعهای از ساعتهای کوچکتر تشکیل شده است که هر یک بهصورت مستقل دارای عقربههای خود هستند، اما حرکت هماهنگ آنها در کنار یکدیگر باعث شکلگیری یک عدد مشخص بر روی صفحهی ساعت اصلی میشود. با هر جابهجایی عقربهها، نظمی هدفمند از دل یک ساختار چندجزئی پدید میآید و زمان بهجای نمایش خطی و متداول، به شکلی بصری و زنده ارائه میشود. این ساعت بیانگر آن است که زمان حاصل ترکیب لحظههای کوچک و بهظاهر پراکندهای است که در کنار هم معنا و هویت پیدا میکنند.