آبان ۱۳۸۵، شمال تهران؛ در این خانه، دکوراسیون بیش از آنکه صرفاً پسزمینهای برای یک لحظه خانوادگی باشد، خود به موضوع اصلی تصویر تبدیل شده است. مبلمان فرانسوی به سبک لویی پانزدهم، با فرمهای پرکار و حالوهوای اشرافی، فضای اتاق را شکل داده و پیانو را در مرکز این چیدمان قرار داده است. آزیتا، ۲۲ ساله، پشت پیانو نشسته و برای خواهرزادهاش مینوازد؛ حضوری انسانی و روزمره در میان عناصری که بر تجمل، ظرافت و نمایش جایگاه اجتماعی تأکید دارند.
ترکیب مبلمان کلاسیک، پیانو و فضای رسمی خانه، نمونهای از سلیقه دکوراسیونی خانوادههای مرفه تهران در میانه دهه ۸۰ است؛ سلیقهای که با استفاده از مبلمان اروپایی و جزئیات پرزرقوبرق، به دنبال ساختن فضایی مجلل و متمایز بود. در این قاب، ثروت بسیار زیاد پدر آزیتا نیز در انتخاب و چیدمان خانه بازتاب پیدا میکند؛ خانهای که در آن موسیقی، معماری داخلی و زندگی خانوادگی در کنار هم قرار گرفتهاند.
کاوه کاظمی این تصویر را در شمال تهران ثبت کرده است؛ عکسی که علاوه بر ثبت یک لحظه خانوادگی، نمونهای از دکوراسیون داخلی و سبک زندگی طبقه مرفه تهران در آبان ۱۳۸۵ به شمار میرود.