در دل شهری آرام و قرونوسطایی در سوئیس، کافهای وجود دارد که بیشتر از یک فضای معمولی برای دورهمی و نوشیدن قهوه، به صحنهای از یک فیلم علمیتخیلی و دلهرهآور شباهت دارد. کافه اچ. آر. گایگر (H. R. Giger Bar) در شهر گرویر، با فضایی تاریک، طاقهای استخوانمانند و فرمهایی عجیب، انگار بازدیدکنندگانش را به درون بدن موجودی ناشناخته میبرد؛ جایی که مرز میان معماری، هنر و خیال بهکلی محو میشود.
این فضای متفاوت را اچ. آر. گایگر، هنرمند سوررئالیست سوئیسی، طراحی کرده است؛ هنرمندی که نامش با جهان بیگانهها و موجودات فرازمینی گره خورده و بیش از همه بهخاطر طراحیهای بصری فیلم مشهور «بیگانه» محصول سال ۱۹۷۹ شناخته میشود. گایگر در آثارش، بدن انسان را با ماشین، استخوان را با فلز و فرمهای طبیعی را با ساختارهای صنعتی ترکیب میکرد؛ سبکی که با عنوان «بیومکانیک» شناخته میشود و امضای هنری او را شکل داده است.
در این کافه، همان جهان خیالانگیز و گاه ترسناک، از قاب آثار هنری بیرون آمده و به فضایی قابل لمس تبدیل شده است. سقفهای قوسی و بلند، ساختارهایی شبیه ستون فقرات و طاقهایی که یادآور اسکلت موجودات عظیم هستند، فضای داخلی را به محیطی غیرمعمول تبدیل میکنند. حتی مبلمان و جزئیات معماری نیز از این زبان بصری پیروی میکنند؛ گویی همه اجزای فضا بخشی از یک موجود زندهاند که در سکوت نفس میکشد.
نکته جذاب این پروژه، تنها ظاهر عجیب و متفاوت آن نیست؛ بلکه تجربهای است که از حضور در چنین فضایی به دست میآید. در اینجا طراحی داخلی صرفاً برای ایجاد محیطی زیبا و کاربردی انجام نشده، بلکه قرار است مخاطب را در دنیای ذهنی یک هنرمند غرق کند.
کافه گایگر نشان میدهد که طراحی داخلی میتواند فراتر از زیبایی و کارکرد روزمره برود و به تجربهای هنری، مرموز و فراموشنشدنی تبدیل شود؛ تجربهای که حتی پس از ترک کافه، تصویر طاقهای استخوانی و معماری فراواقعی آن در ذهن باقی میماند.