تیم فیلم‌سازی نرگس آبیار بار دیگر در کانون انتقادهای فعالان میراث فرهنگی قرار گرفته است. این‌بار تصاویر منتشرشده از آسیب جدی به سردر مدرسه تاریخی ابراهیمیه (معروف به مدرسه جدید) در محله آخوند قزوین، موج تازه‌ای از نگرانی‌ها را برانگیخته.برخی از فعالان حوزه میراث تاریخی با انتشار مطالبی اعلام کردند که آسیب‌های گروه فیلم‌سازی آبیار به شهر قزوین تمامی ندارد و این تخریب در سکوت کامل وزارت میراث فرهنگی رخ داده است.
مدرسه ابراهیمیه یکی از مدارس علمیه تاریخی قزوین است که ریشه در اواخر دوره صفوی و قاجار دارد و در سال ۱۳۷۹ با شماره ۳۳۱۵ در فهرست آثار ملی ثبت شده. این بنا در محله آخوند (مله‌خون) واقع شده و زمانی از مراکز مهم آموزشی جریان اخباری در قزوین به‌شمار می‌رفته. تصاویر منتشرشده نشان می‌دهد سردر این مدرسه که دارای تزئینات و ساختار تاریخی است، در جریان فیلم‌برداری سریال «بامداد خمار» آسیب جدی دیده است.
این ماجرا در ادامه پرونده‌های پیشین تیم آبیار قرار می‌گیرد. پیش از این، در جریان ساخت سریال «سووشون» در باغ عفیف‌آباد شیراز، ساخت‌وساز و تغییرات بدون مجوز در محوطه این باغ تاریخی اعتراض‌های گسترده‌ای برانگیخت. همچنین در قزوین، فیلم‌برداری «بامداد خمار» در مسجد جامع (عتیق) و حسینیه امینی‌ها نیز با انتقادهایی درباره آسیب به دیوارها، رنگ‌پاشی و باقی‌ماندن آثار صحنه‌سازی همراه شد. فعالان میراث فرهنگی بارها تأکید کرده‌اند که گروه فیلم‌برداری بدون رعایت ضوابط حفاظتی و گاه حتی بدون مجوز رسمی از معاونت مربوطه در وزارت میراث، در این بناها فعالیت کرده است.
مدرسه ابراهیمیه با وجود مساحت نسبتاً کوچک حدود ۴۶۰ مترمربع، تمام عناصر یک مدرسه علمیه سنتی را در خود جای داده و از نظر معماری ارزشمند است. با این حال سال‌ها متروکه بوده و بارها وعده مرمت و احیای آن داده شده، اما هنوز به وضعیت مطلوب نرسیده است. حالا آسیب جدید به سردر آن، نگرانی‌ها را درباره بی‌توجهی به بناهای کمتردیده‌شده‌تر قزوین تشدید کرده است.
تا لحظه تنظیم این گزارش، هیچ واکنش رسمی از سوی نرگس آبیار، تهیه‌کننده سریال یا وزارت میراث فرهنگی درباره این تصاویر منتشر نشده است. فعالان میراث تأکید دارند که ادامه این روند نه تنها به تخریب فیزیکی آثار منجر می‌شود، بلکه پیام خطرناکی درباره بی‌ارزشی میراث در برابر تولیدات سینمایی و تلویزیونی ارسال می‌کند. پرسش اصلی این است که نظارت بر فیلم‌برداری در بناهای تاریخی تا کجا قرار است این‌گونه سهل‌انگارانه باقی بماند؟