به گزارش تابناک، دقایقی پیش جنوب شهر کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، هدف چندین حمله موشکی قرار گرفت. بر اساس این گزارش، در پی این حملات، برق مناطق نزدیک به یک پایگاه نظامی در جنوب کاراکاس قطع شده است.
منابع محلی اعلام کردهاند که تاکنون حدود ۱۰ نقطه از شهر کاراکاس هدف اصابت موشک قرار گرفتهاند. همچنین شبکه الجزیره گزارش داد انفجارها در مناطق پراکندهای از پایتخت ونزوئلا شنیده شده و هواپیماهای جنگی در ارتفاع پایین بر فراز شهر دیده شدهاند که اهدافی نامشخص را چندینبار مورد حمله قرار دادهاند. تا لحظه تنظیم این گزارش، جزئیات رسمی درباره تلفات احتمالی یا ماهیت دقیق اهداف منتشر نشده و مقامات ونزوئلا هنوز بیانیهای رسمی صادر نکردهاند. فضای شهر ملتهب گزارش میشود و نگرانیها درباره گسترش درگیری افزایش یافته است. در چنین شرایطی، نام ونزوئلا بار دیگر با بحران، ناامنی و فروپاشی اعتماد عمومی گره خورده است؛ کشوری که با وجود دارا بودن یکی از بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان، سالهاست درگیر تورم افسارگسیخته، مهاجرت میلیونی و بنبست سیاسی است. میلیونها نفر در سالهای اخیر این کشور را ترک کردهاند و شهرهایی چون کاراکاس، چهرهای فرسوده و ناامن به خود گرفتهاند. در دل همین پایتخت بحرانزده، سازهای قرار دارد که گویی خلاصهای از تاریخ پرتناقض ونزوئلاست:
میرافلورس (Palacio de Miraflores) نهفقط مقر ریاستجمهوری ونزوئلا، بلکه یکی از شاخصترین بناهای تاریخی–سیاسی آمریکای لاتین است؛ ساختمانی که معماری آن، روایتگر گذار یک کشور از میراث استعمار اسپانیایی به هویت مدرن قرن بیستم است. از یک ویلای اشرافی تا کاخ ریاستجمهوری میرافلورس در ابتدا در اواخر قرن نوزدهم بهعنوان یک اقامتگاه خصوصی ساخته شد. همین ریشهی مسکونی باعث شده مقیاس بنا، برخلاف کاخهای عظیم حکومتی، انسانیتر و صمیمیتر باشد. بعدها با تغییر کاربری، مجموعه گسترش یافت و به مرکز قدرت سیاسی کشور تبدیل شد.
زبان معماری: نئوکلاسیک با چاشنی گرمسیری نمای اصلی کاخ تحت تأثیر معماری
نئوکلاسیک اروپایی است؛ تقارن، ستونهای ساده، ریتم منظم بازشوها و تأکید بر محور مرکزی. با این حال، اقلیم گرم کاراکاس باعث شده این الگوها بومیسازی شوند: سقفهای بلند برای تهویه طبیعی حیاطهای داخلی و فضاهای نیمهباز استفاده گسترده از نور طبیعی این ترکیب، میرافلورس را به نمونهای از «نئوکلاسیک گرمسیری» تبدیل کرده است؛ سبکی که شکوه رسمی را با زیستپذیری اقلیمی پیوند میزند.
فضاهای داخلی؛ قدرت در قاب تزئین
در داخل کاخ، فضاها کارکردمحور اما نمادین طراحی شدهاند: سالنهای رسمی با تزئینات کلاسیک، رنگهای سنگین، لوسترها و جزئیات طلایی که همگی بر مفهوم اقتدار تأکید دارند. در عین حال، باغها و پاسیوهای داخلی نقش تعدیلکننده دارند و فضای خشک سیاسی را به محیطی زندهتر تبدیل میکنند.
میرافلورس؛ معماری بهمثابه بیانیه سیاسی
کاخ میرافلورس بیش از آنکه یک بنای صرفاً زیبا باشد، یک «بیانیه معماری» است: نه آنقدر مدرن که پیوندش با تاریخ قطع شود، و نه آنقدر سنتی که از تحولات سیاسی و اجتماعی عقب بماند. همین تعادل، دلیل ماندگاری و تأثیرگذاری این بنا در حافظهی جمعی ونزوئلاست؛ ساختمانی که هنوز هم، معماری را در خدمت قدرت، تاریخ و هویت ملی به نمایش میگذارد.