در میان خیابانهای تاریخی لندن، جایی که ساختمانهای سنگی و نماهای کلاسیک هنوز چهره شهر را شکل میدهند، بنایی وجود دارد که انگار از آینده به این محله آمده است! Target House، ساختمانی متفاوت در خیابان سنت جیمز، با نمای فلزی برنزی و آلومینیومی، برجکهای استوانهای و فرمهای نامتعارفش، بیشتر به یک سازه علمیتخیلی شباهت دارد تا یک ساختمان اداری معمولی.
این ساختمان در سال ۱۹۸۴ تکمیل شد و طراحی آن را رادنی گوردون (Rodney Gordon)، معمار بریتانیایی، بر عهده داشت؛ کسی که پیشتر با آثار بروتالیستی و فرمهای جسورانه بتنی شناخته میشد. اما در Target House مسیر متفاوتی را انتخاب کرد و به سراغ ترکیبی از فلز، حجمهای برجسته و جزئیات غیرمعمول رفت.
یکی از ویژگیهای چشمگیر بنا، برجکهای استوانهای و فرمهای بیرونزده آن است که یادآور برجهای قلعههای قدیمی هستند؛ با این تفاوت که اینجا خبری از سنگهای تاریخی نیست و سطح فلزی ساختمان، جلوهای مدرن و حتی فضایی به آن داده است. ترکیب این عناصر باعث شده Target House در نگاه اول، همزمان یادآور معماری قرونوسطایی و طراحیهای آیندهنگرانه باشد.
البته این ظاهر متفاوت از ابتدا هم بیحاشیه نبود. برخی منتقدان آن را اثری جسورانه و خلاقانه میدانستند و گروهی دیگر معتقد بودند ساختمان بیش از اندازه خودنمایی میکند و با فضای تاریخی اطرافش هماهنگ نیست.
با این حال، شاید جذابیت اصلی Target House دقیقاً در همین تفاوت باشد؛ ساختمانی که تلاش نکرده شبیه همسایههای قدیمیاش شود و بهجای پنهان شدن در بافت تاریخی لندن، تصمیم گرفته امضای معماری خودش را داشته باشد.