اتاق دانشآموز فقط محلی برای خواب و استراحت نیست؛ بخش مهمی از زمان کودک و نوجوان برای درس خواندن، انجام تکالیف، مطالعه و حتی فعالیتهای خلاقانه در این فضا میگذرد. به همین دلیل، دکوراسیون اتاق دانشآموز باید علاوه بر زیبایی، به ایجاد آرامش، نظم و تمرکز هم کمک کند. اما چطور میتوان اتاق بچهها را طوری طراحی کرد که شلوغی و عناصر اضافی، حواسشان را پرت نکند؟
یکی از مهمترین بخشهای اتاق دانشآموز، فضای مطالعه است. میز تحریر بهتر است در محلی قرار بگیرد که نور طبیعی مناسبی داشته باشد و در عین حال، رفتوآمد یا تلویزیون و وسایل سرگرمی در میدان دید مستقیم کودک نباشد.
اگر امکان استفاده از نور طبیعی وجود دارد، قرار دادن میز نزدیک پنجره انتخاب مناسبی است؛ البته بهتر است نور مستقیم و زننده روی صفحه کتاب یا مانیتور نتابد. برای ساعات شب نیز یک چراغ مطالعه با نور مناسب ضروری است.
رنگ اتاق میتواند روی حالوهوای فضا تأثیر بگذارد. برای اتاق دانشآموز لازم نیست سراغ رنگهای بسیار تند و پرانرژی بروید. رنگهای ملایم و خنثی مانند سفید گرم، کرم، طوسی روشن، سبز ملایم یا آبی کمرنگ میتوانند پسزمینهای آرام برای اتاق ایجاد کنند.
البته این به معنی حذف کامل رنگهای شاد نیست. میتوانید رنگهای مورد علاقه کودک را در بخشهای کوچکتر، مثل کوسن، تابلو، روتختی یا اکسسوریها وارد دکوراسیون کنید تا اتاق همچنان شخصیت و انرژی خودش را داشته باشد.
یکی از اشتباههای رایج در دکوراسیون اتاق کودک، استفاده بیش از اندازه از وسایل تزئینی است. دیوار پر از پوستر، قفسههای شلوغ و تعداد زیادی اسباببازی در اطراف میز مطالعه میتواند باعث شود فضای درس خواندن از حالت آرام و منظم خارج شود.
قرار نیست اتاق دانشآموز کاملاً خالی و بیروح باشد؛ کافی است برای هر وسیله جای مشخصی داشته باشید. استفاده از قفسه، باکس و کشوهای کاربردی کمک میکند وسایل در زمان مطالعه از روی میز جمع شوند.
میز تحریر بهتر است تا جای ممکن ساده و خلوت باشد. قرار دادن تعداد زیادی اسباببازی، وسایل تزئینی یا دستگاههای سرگرمی روی میز، فضای مطالعه را از کارکرد اصلی خود دور میکند.
اگر کودک با تبلت یا کامپیوتر درس میخواند، بهتر است این وسایل در جای مشخصی قرار بگیرند و سایر عوامل حواسپرتی از اطراف میز حذف شوند. یک میز مرتب، شروع و پایان زمان مطالعه را هم برای کودک قابل تشخیصتر میکند.
نظم در اتاق دانشآموز فقط مسئله زیبایی نیست. وقتی کتابها، دفترها و لوازمالتحریر جای مشخصی داشته باشند، پیدا کردن وسایل راحتتر میشود و میز هم سریعتر مرتب میماند.
یک کتابخانه کوچک، شلف دیواری، فایل کشویی یا چند باکس میتواند بخش زیادی از این نیاز را برطرف کند. بهتر است وسایلی که هر روز استفاده میشوند در دسترس باشند و وسایل کمکاربردتر در بخشهای دورتر قرار بگیرند.
اگر اندازه اتاق اجازه میدهد، بهتر است فضای خواب و مطالعه از یکدیگر فاصله داشته باشند. تخت خواب باید تداعیکننده استراحت باشد و میز تحریر فضای فعالیت و تمرکز.
حتی در اتاقهای کوچک هم میتوان با تغییر جهت میز، استفاده از یک قفسه یا ایجاد یک مرزبندی ساده، این دو فضا را از هم جدا کرد. این تفکیک به کودک کمک میکند هر بخش از اتاق را با یک فعالیت مشخص مرتبط بداند.
اتاقی که فقط بر اساس سلیقه والدین طراحی شده باشد، الزاماً برای کودک جذاب نیست. بهتر است بخشی از دکوراسیون با نظر خود او انتخاب شود؛ مثلاً رنگ اکسسوریها، چند تابلو، روتختی یا حتی مدل نظمدهندههای روی میز.
این کار باعث میشود کودک با فضای خودش ارتباط بیشتری برقرار کند و در مرتب نگه داشتن آن نیز مشارکت داشته باشد.
نیازها و سلیقه کودکان با بزرگتر شدنشان تغییر میکند. بنابراین بهتر است به جای طراحی بسیار پرجزئیات و ثابت، سراغ مبلمان کاربردی و دکوراسیونی بروید که بتوانید بهمرور تغییرش دهید.
یک اتاق دانشآموز ایدهآل قرار نیست شبیه یک اتاق مطالعه رسمی و خشک باشد. ترکیبی از نور مناسب، رنگهای آرام، میز استاندارد، فضای ذخیرهسازی کافی و دکوراسیونی متناسب با شخصیت کودک میتواند محیطی بسازد که هم برای استراحت مناسب باشد و هم شرایط بهتری برای مطالعه و تمرکز فراهم کند.