عمارت معیرالممالک یکی از باشکوهترین کاخهای تهران در دوره قاجار بود؛ عمارتی که جهانگردان اروپایی از آن با عنوان «قصر افسانهای» یاد کردهاند. «کارلا سرنا»، بانوی ونیزی که در دوران ناصرالدینشاه به ایران سفر کرده بود، پس از حضور در مهمانی عصمتالدوله، دختر شاه، این عمارت را به قصرهای افسونشده اروپا تشبیه کرد؛ جایی که شکوه و زیبایی آن هر بینندهای را مبهوت میکرد.
این مجموعه در میان باغی حدود ۳۰۰ هزار مترمربعی در محله سنگلج قرار داشت و با تالار آیینه، گچبریهای زراندود، نقاشیهای استاد بهرام و سنگهای مرمر یزد، یکی از نفیسترین بناهای پایتخت به شمار میرفت. حتی ناصرالدینشاه پس از بازدید از باغ، چنان شیفته سرسبزی آن شد که اجازه نداد چمنهایش برای برپایی چادر سلطنتی آسیب ببینند.
عمارت معیرالممالک سالها محل برگزاری باشکوهترین مهمانیهای خاندان قاجار و دیپلماتهای خارجی بود و به «گوشهای از بهشت برین» شهرت داشت. اما این بنای ارزشمند سرانجام در سال ۱۳۵۱ خورشیدی فروخته و تخریب شد و جای خود را به خانههای مسکونی داد؛ پایانی تلخ برای یکی از زیباترین کاخهای تاریخی تهران.