در کنار دریاچه یانزی در شهر شنژن چین، موزهای ساخته شده که مرز میان معماری، طبیعت و فضای شهری را کمرنگ کرده است. موزه تاریخ طبیعی شنژن فقط مجموعهای برای نگهداری و نمایش آثار طبیعی نیست؛ خود بنا نیز بخشی از تجربه بازدید و حتی زندگی روزمره شهروندان محسوب میشود.
فرم سیال ساختمان از حرکت آب و رودخانهها الهام گرفته؛ گویی جریان آب در گذر زمان زمین و سنگهای اطراف دریاچه را تراشیده و به این فرم نرم و منحنی رسیده است. سقف شیبدار و گسترده موزه نیز مانند ادامهای از زمین اطراف طراحی شده و به یک بام سبز عمومی تبدیل شده است؛ فضایی که مردم میتوانند بدون ورود به موزه روی آن قدم بزنند، استراحت کنند و از منظره دریاچه و شهر لذت ببرند.
معماری این مجموعه در عین توجه به زیبایی، با اقلیم نیمهگرمسیری شنژن نیز هماهنگ شده و استفاده از نمای گرانیتی و بازشوهای هوشمند به کاهش مصرف انرژی کمک میکند. حتی فضای داخلی موزه نیز به جای راهروهای معمول، با الهام از غارها و درههای طبیعی شکل گرفته است؛ بهطوری که بازدیدکننده در مسیر گالریها، بیشتر احساس میکند در حال کشف طبیعت است تا قدم زدن در یک ساختمان.