در میان کوچه‌ها و گذرهای قدیمی رشت، جایی نزدیک سبزه‌میدان پیرسرا، بنایی ایستاده که بیش از یک قرن از عمرش می‌گذرد؛ حمامی قدیمی که زمانی بخشی از زندگی روزمره مردم شهر بوده و امروز، بیشتر از آنکه محل رفت‌وآمد باشد، به گنجینه‌ای خاموش از تاریخ و هنر رشت شبیه است.
«حمام گلزار» یا همان «حمام پیرسرا»، یادگاری از اواخر دوره قاجار است که حدود سال ۱۳۳۴ قمری ساخته شد؛ بنایی که نام حاج‌باقر، حاج‌حسن و حاج‌عبدالله به‌عنوان بانیان آن ثبت شده و معماری‌اش به شخصی به نام تقی نسبت داده می‌شود.
اما ارزش این حمام فقط به قدمت بیش از صدساله‌اش خلاصه نمی‌شود. دیوارهای آن هنوز نشانه‌هایی از هنر و سلیقه روزگار ساخت بنا را در خود حفظ کرده‌اند؛ کاشی‌کاری‌هایی که با نقش‌ها و تصویرهایشان، بخشی از فضای فرهنگی و هنری رشت در آن دوره را روایت می‌کنند.
اینجا اگرچه روزگاری محلی برای استحمام مردم بوده، امروز می‌تواند سندی زنده از معماری، هنر و سبک زندگی گذشته شهر باشد. با این حال، حمام پیرسرا حال‌وروز چندان مناسبی ندارد و خطر فراموشی، بیشتر از همیشه این میراث تاریخی را تهدید می‌کند؛ بنایی که هنوز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد.