یک گروه از طراحان و هنرمندان تصمیم گرفتند برای یک بار هم که شده، مسیر غذا را از جایی شروع کنند که معمولاً سر میز دیده نمیشود؛ از خاک و مزرعه. آنها در یک چیدمان مفهومی، میز غذاخوری را به صحنهای برای روایت رابطه میان انسان و زمین تبدیل کردند؛ جایی که ابزارهای قدیمی کشاورزی، به جای ماندن در مزرعه، سر از میز غذا درآوردهاند و به ظرف و اجزای سرو غذا تبدیل شدهاند.
ایده ساده است اما تصویر نهایی غافلگیرکننده: مرز میان مزرعه و سفره تقریباً از بین رفته و چیزی که روزگاری برای شخمزدن خاک استفاده میشد، حالا درست در مقابل چشم ما بخشی از تجربه غذا خوردن است. این چیدمان میخواهد یادمان بیاورد غذایی که روی میز میبینیم، پیش از رسیدن به بشقاب مسیری طولانی را از دل زمین طی کرده است.
در اینجا، خاک فقط مادهای برای کشت نیست و میز هم صرفاً محلی برای غذا خوردن نیست؛ هر دو به بخشی از یک روایت واحد تبدیل شدهاند؛ روایتی درباره زمین، کشاورزی، تولید غذا و رابطهای که انسان امروز با منشأ غذای خود کمکم از یاد برده است.