سریال «پلاوریبوس» (Pluribus) فقط بهخاطر داستان متفاوت و جهان روایی خود مورد توجه قرار نگرفته؛ طراحی صحنه و دکوراسیون داخلی آن نیز یکی از عناصر مهم در شکلدادن به فضای سریال است. این اهمیت با دریافت جایزه امی برای طراحی تولید نیز مورد توجه قرار گرفت؛ جایزهای که به تیم طراحی این سریال تعلق گرفت و اشلی میشل مارش بهعنوان طراح دکور صحنه نیز در میان اعضای این تیم حضور داشت.
در «پلاوریبوس»، دکوراسیون صرفاً پسزمینهای برای اتفاقات داستان نیست، بلکه به ساختن حالوهوای جهان سریال کمک میکند. فضاهای داخلی با ترکیبی از عناصر آشنا و جزئیاتی که اندکی غریب و ناآشنا به نظر میرسند، مرز میان زندگی روزمره و جهانی متفاوت را کمرنگ میکنند. همین تضاد باعث میشود مخاطب همزمان احساس آشنایی و بیگانگی داشته باشد.
فرم طراحی داخلی در این سریال بهشدت بر نظم، کنترل بصری و انتخاب دقیق جزئیات استوار است. مبلمان، متریال، رنگها و اشیای داخل فضاها بهگونهای کنار هم قرار گرفتهاند که هر محیط شخصیت مستقل خود را پیدا کند، بدون اینکه طراحی بیش از اندازه خودنمایی کند. یکی از ویژگیهای قابل توجه «پلاوریبوس» همین است که دکوراسیون در بسیاری از لحظات به جای آنکه صرفاً دیده شود، در خدمت روایت قرار میگیرد.
از سوی دیگر، استفاده از فضاهای مسکونی و محیطهای روزمره به سریال اجازه میدهد مفاهیم بزرگتر داستان را در مقیاسی انسانی نشان دهد. خانه و فضای داخلی در اینجا تنها محل وقوع اتفاقات نیست؛ بلکه به ابزاری برای نمایش انزوا، ارتباط، تغییر و احساس بیگانگی تبدیل میشود.
به همین دلیل، طراحی «پلاوریبوس» را میتوان فراتر از یک موفقیت فنی دید. در این سریال، طراحی داخلی به بخشی از زبان بصری اثر تبدیل شده است؛ زبانی که بدون توضیح مستقیم، جهان سریال، فضای ذهنی شخصیتها و حس حاکم بر داستان را به مخاطب منتقل میکند.